Ventotene

Izvor: Wikipedia
Ventotene
—  Comune  —
Comune di Ventotene
Ventotene.jpg
Ventotene na karti Italija
Ventotene
Ventotene
Položaj općine Ventotene u Italiji
Koordinate: 40°48′N 13°26′E / 40.8, 13.433
Zemlja Italija
Regija Lazio
Provincija Latina (LT)
Vlast
 - Gradonačelnik Giuseppe Assenso (od 4. aprila 2005.)
Površina
 - Total 1.54 km² (0.6 sq mi)
Nadmorska visina 18 m (59 ft)
Stanovništvo (30 April 2008)
 - Total 708
 - Gustoća 459.7/km² (1,190.7/sq mi)
Postal code 04020
Area code(s) 0771
Website: Službena stranica
Piazza Castello.

Ventotene je otok u Tirenskom moru, udaljen 25 nautičkih milja od Gaete na granici italijanskih regija Lazio i Campania. Predstavlja ostatke drevnog vullana, kao i dio Pontinskih otoka. U rimsko doba je bio poznat kao Pandataria i Pandateria. Također predstavlja općinu koja administrativno pripada provinciji Latini (Lazio).

Ventotene i Pontinski otoci.

Otok je izdužen, dužine 3 km i maksimalne širine 800 metara. Otok Santo Stefano se nalazi 2 km na istoku, a Ponza 40 km na zapadu.

Istoimena općina je, prema podacima iz 2008. godine, imala 708 trajnih stanovnika. To uključuje i Santo Stefano, na kome se nalaze ostaci nekadašnjeg zatvorskog kompleksa.

Otok je trajektom i hidrogliserom spojen s Formijom i Anziom; ljeti prometuju brodovi do Ischije.

Historija[uredi - уреди]

Otok je u historiju ušao zahvaljujući ranim rimskim carevima koji su na njega u egzil slali "problematične" članove svoje porodice. Prvi je to 2. pne. učinio August sa svojom kćeri Julijom Starijom, optuženom za preljub. Njegov nasljednik Tiberije je tamo protjerao Agripinu Stariju, koja je tamo preminula 33. pne., najvjerojatnije od gladi. Agripinin sin Gaj, kasnije poznat kao Kaligula, je po dolasku na vlast odatle dao premjestiti njene posmrtne ostatke u Rim. Agripinina najmlađa kćer Julija Livila je na isti otok bila prognana dva puta - prvi put zbog zavjere za svrgavanje Kaligule, a drugi put od strane Klaudija na nagovor njegove supruge Mesaline, te je tada preminula od gladi. Na isti otok je poslana i sv. Flavija Domicila, rođaka cara Vespazijana, zbog skrivanja ranih kršćana.

Kasnije su Bourboni na istom otoku sagradili logor za interniranje političkih zatvorenika, a koga je proširio fašistički režim Benita Mussolinija. Na svom vrhuncu, logor je primao 700 zatvorenika, od kojih su 400 bili komunisti. Među zatvorenicima je bio i Altiero Spinelli, koji je u zatočeništvu napisao "Ventotenski manifest", jedan od temeljnih dokumenata eurofederalizma.

Za vrijeme drugog svjetskog rata se na otoku nalazila važna radarska stanica koju je čuvao Wehrmachtov garnizon od 114 ljudi. 8. septembra 1943. se u luku Ventotenea neopaženoo uvukao američki torpedni čamac i iskrcao 59 pripadnika 509. padobranskog puka. Oni su stupili u kontakt s jednim od prognanih antifašta koji te ga nagovorili da ode njemačkom komandantu s ultimatumom za predaju. Njemački komandant je bio uvjeren da su Amerikanci brojčano jači od njegovih snaga, te se predao da bi tek poslije predaje shvatio svoju pogrešku.

Reference[uredi - уреди]

Eksterni linkovi[uredi - уреди]