Velika iluzija

Izvor: Wikipedia
La Grande Illusion

filmski poster
Režija Jean Renoir
Producent van špice:
Albert Pinkovitch
Frank Rollmer
Scenario Jean Renoir
Charles Spaak
Uloge Jean Gabin
Dita Parlo
Pierre Fresnay
Erich von Stroheim
Muzika Joseph Kosma
Fotografija Christian Matras
Montaža Marthe Huguet
Marguerite Renoir
Studio Réalisations d'Art Cinématographique (RAC)
Datum(i) premijere 8. jun 1937 (1937-06-08)
Trajanje 114 min.
Zemlja  Francuska
Jezik francuski

La Grande Illusion (sh. Velika iluzija) je francuski crno-bijeli film snimljen 1937. u režiji Jeana Renoira, koji se smatra jednim od najvažnijih ostvarenja francuske i svjetske kinematografije u međuratnom periodu, te uživa status jednog od najpoznatijih antiratnih ostvarenja uopće.

Protagonisti filma - koje tumače Jean Gabin i Pierre Fresnay - su dva francuska avijatičara koji za vrijeme prvog svjetskog rata završe u njemačkom zarobljeničkom logoru kojim upravlja ljubazni aristokratski komandant (čiji lik tumači Erich von Stroheim). Radnja prikazuje kako zarobljenici, odvojeni od neposrednih ratnih strahota, ali i prisiljeni živjeti zajedno, stvaraju vlastiti svijet u kome su naizgled nestale stare društvene podjele, ali i kako će se ta iluzija raspršiti kada jedan od zarobljenika na kraju organizira bijeg.

Renoir, koji je poput protagonista, i sam bio avijatičar u ratu, je inspiraciju za film pronašao u pustolovinama svog prijatelja i zračnog asa Armanda Pinsarda. Naslov filma je, pak, preuzet iz The Great Illusion, uticajne knjige britanskog pacifističkog pisca i nobelovca Normana Angella. Renoir i njegov koscenarist Charles Spaak su svoj pacifistički stav izrazili kroz prikaz likova koji osjećaju više zajedništva s pripadnicima iste klase i svjetonazora, nego sa pripadnicima vlastite nacije, države ili vojske; film također na implicitni način prikazuje besmisao rata kroz scene u kojima se slavne vojničke pobjede dovode u kontekst nenadoknadivog ličnog gubitka. Sam naslov "velika iluzija" se često tumačio kao svojevrsno Renoirovo upozorenje o tome da prvi svjetski rat nije bio "rat koji je završio sve ratove", odnosno da je novi sukob pred vratima.

Renoirov film je oduševio svjetsku kritiku. Na venecijanskom festivalu je dobio specijalnu nagradu "Kup nacija", a 1939. je bio prvi film nominiran za glavni "Oscar", a da nije bio na engleskom jeziku. U nacističkoj Njemačkoj je bio zabranjen, kao i u Francuskoj nakon izbijanja drugog svjetskog rata gdje se smatralo da će podrivati borbeni moral. Smatralo se da je za vrijeme njemačke okupacije jedina kopija uništena 1942. godine u savezničkom zračnom napadu, ali je nova kopija pronađena 1958. godine.

Uloge[uredi - уреди]


Izvori[uredi - уреди]

Vanjske veze[uredi - уреди]