The Bells of St. Mary's

Izvor: Wikipedia
The Bells of St. Mary's

Ingrid Bergman kao sestra Mary Benedict u filmu
Režija Leo McCarey
Producent Leo McCarey
Scenario Dudley Nichols
sinopsis: Leo McCarey
Uloge
Muzika Robert Emmett Dolan
Fotografija George Barnes
Studio Rainbow Productions
Distribucija RKO Radio Pictures
Datum(i) premijere 6. decembar 1945 (1945-12-06)
Trajanje 126 min.
Zemlja  SAD
Jezik engleski
Bruto prihod 21,333.333 $ (SAD)[1]
Prethodi Going My Way

The Bells of St. Mary's (sh. Zvona Svete Marije) je američki crno-bijeli igrani film snimljen 1945. godine u režiji Lea McCareya. Predstavlja nastavak Oscarom nagrađenog i popularnog filma Going My Way. U njemu Bing Crosby ponavlja ulogu nekonvencionalnog katoličkog svećenika oca O'Malleya. Radnja prikazuje kako je poslan u župu St. Mary's u "problematičnom" dijelu gradu, gdje se mora pozabaviti zapuštenom školom koju crkvene i gradske vlasti nastoje zatvoriti, a čemu se žestoko protivi redovnica Sestra Mary Benedict (koju tumači Mary Benedict). Kao i prethodni film, i The Bells sadrži muzičke brojeve, uključujući istoimenu pjesmu koju izvodi Crosby, a koja je postala jedan od najvećih hitova njegove karijere. S obzirom da se radnja događa za vrijeme Božića, The Bells of St. Mary's je postao jedan od najpopularnijih božićnih filmova. Iako nije ponovio "oskarovski" uspjeh svojih prethodnika, The Bells se odlikovao izuzetnom gledanošću, postavši film s najvećom zaradom u historiji studija RKO Pictures i jedan od filmova s najvećom zaradom u historiji Hollywooda uopće.

Uloge[uredi - уреди]


Izvori[uredi - уреди]

  1. The Bells of St. Mary's. Box Office Mojo. pristup 20. I 2010. Ova brojka iznosi 460 mil. $ kada se uskladi sa inflacijom, odnosno 50. najveći bruto prihod svih vremena.

Vanjske veze[uredi - уреди]