Senta

Izvor: Wikipedia
Senta

City hall of senta.jpg
Gradska kuća

Grb
Osnovni podaci
Država  Srbija
Pokrajina Vojvodina
Upravni okrug Severnobanatski
Opština Senta
Stanovništvo
Stanovništvo ((2002)) Red Arrow Down.svg 18704
Gustina stanovništva 137* st./km²
Geografija
Koordinate
Nadmorska visina 92 m
Površina 166,8* km²
Senta na karti Србије
Senta
Senta
Senta (Србије)
Ostali podaci
Poštanski kod 24400
24401
Pozivni broj 024
Registarska oznaka -{SA}-


Koordinate: 45° 55′ 23" SGŠ, 20° 04′ 23" IGD

Senta (ćirilica: Senta, mađarski: Zenta) je grad i sjedište istoimene općine na obalama rijeke Tise u Severnobanatskom okrugu Vojvodine odnosno Srbije. Grad ima 20.363, dok općina Senta ima 25.619 stanovnika (po podacima iz 2002. godine).

Senta je najveće naselje u Srbiji u kome većinu imaju Mađari.

Geografija[uredi - уреди]

U srednjem toku Tise kroz Republiku Srbiju, na samoj obali reke, leži jedan od najstarijih gradova u Vojvodini - Senta, središte opštine s naseljenim mestima: Gornji Breg, Tornjoš , Kevi i Bogaraš. Prema popisu iz 2002. godine, Senta ima 20.363, dok Opština Senta 25.619 stanovnika.

Gradska kuća u Senti

Istorija[uredi - уреди]

Senta je izrasla oko manastira. Prvi put se pominje 1216. godine i razvija zahvaljujući pogodnom geografskom položaju, na važnom prelazu preko reke Tise. Od 14. veka posed je budimskog nadbiskupa. 1506. godine postala je slobodni kraljevski grad. U ratu između Austrije i Turske, jedna od najvećih pobeda Austrije bila je bitka kod Sente 11. septembar 1697. godine ("Kod Sente je spasen Beč"). Nakon što su se Srbi graničari iz Potisko-pomoriške granice 1742. godine većinom iselili u Rusiju u XVIII i XIX veku Sentu su naselili Mađari, Slovaci, Nemci i Jevreji, a između dva svetska rata i posle 1945. godine Srbi, Crnogorci i drugi narodi. Senćansko pristanište, udaljeno 124 km od ušća Tise u Dunav, bilo je jedno od najvažnijih u prostoru dvorečja. Godine 1769. Senta je izgorelau velikom požaru.

Demografija[uredi - уреди]

U naselju Senta živi 16396 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 40,9 godina (38,8 kod muškaraca i 42,8 kod žena). U naselju ima 7938 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,56.

Ovo naselje je uglavnom naseljeno Mađarima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.

Grafik promene broja stanovnika tokom 20. veka

Demografija
Godina Stanovnika
1948. 23277 [1]
1953. 23320
1961. 25062
1971. 24723
1981. 23690
1991. 22827 22531
2002. 21119 20302
Etnički sastav prema popisu iz 2002.
Mađari
  
15860 78.12%
Srbi
  
2655 13.07%
Jugosloveni
  
373 1.83%
Romi
  
235 1.15%
Crnogorci
  
118 0.58%
Hrvati
  
78 0.38%
Albanci
  
57 0.28%
Muslimani
  
38 0.18%
Makedonci
  
30 0.14%
Bunjevci
  
26 0.12%
Slovaci
  
24 0.11%
Slovenci
  
12 0.05%
Rusini
  
10 0.04%
Nemci
  
10 0.04%
Rusi
  
8 0.03%
Ukrajinci
  
6 0.02%
Bošnjaci
  
3 0.01%
Bugari
  
2 0.00%
Rumuni
  
1 0.00%
nepoznato
  
38 0.18%


Znameniti Senćani[uredi - уреди]

Stevan Sremac (1855-1906), pisac

Stevan Raičković, pesnik

Matija Bećković, pesnik

Jovan Đorđević (1826-1900), osnivač Srpskog narodnog pozorišta u Novom Sadu i pisac himne Srbije "Bože pravde"

Jovan Muškatirović (1743-1809), književnik i prosvetitelj

Stevan Branovački (1804-1880), predsednik Matice srpske od 1867. do 1880.

Vladimir Nikolić (1857-1922), arhitekta

Šandor Hodik, bivši rukometaš

Tamara Boroš , poznata stonoteniserka

Slobodan Vasić , poznati pevač zvezda granda

Szilágyi Csaba ili Čaba Silađi , poznati plivač

Milorad Krivokapić, poznati rukometaš

Marko Krivokapić, poznati rukometaš

Kultura[uredi - уреди]

U Senti su Muzej, Arhiv, vaspitno-obrazovne organizacije i najstarija likovna kolonija u Vojvodini (1952).

Privreda[uredi - уреди]

U XIX vek i XX veku pored poljoprivrede u Senti su se razvijali trgovina, zanati i prehrambena industrija. Raskršće puteva, pogodne veze sa Suboticom, Novim Sadom i Zrenjaninom čine Sentu privlačnim mestom u ovom delu Vojvodine. U razvoju privrede značajno mesto ima agro-industrijski kombinat.

Vidi još[uredi - уреди]

Vanjske veze[uredi - уреди]

  1. Knjiga 9, Stanovništvo, uporedni pregled broja stanovnika 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 2002, podaci po naseljima, Republički zavod za statistiku, Beograd, maj 2004, ISBN 86-84433-14-9
  2. Knjiga 2, Stanovništvo, pol i starost, podaci po naseljima, Republički zavod za statistiku, Beograd, februar 2003, ISBN 86-84433-01-7