Sami Frašeri

Izvor: Wikipedia
Sami Frašeri sa suprugom Eminom

Sami Frašeri (albanski: Sami bey Frashëri, tur. Semseddin Sami; 1. jun 1850. Frašer, Kolonja, Osmansko carstvo18. jun 1904.) je bio filolog, dramski pisac, književnik i autor rečnika.[1]

Porodica i obrazovanje[uredi - уреди]

Sami Frašeri je rođen u selu Frašer koje se danas nalazi na teritoriji Grčke, u prefekturi Janjina. Potiče iz porodice osmanskih vlastelina. Otac mu je bio Halid-beg Frašeri a majka Emina, koja je bila potomak sultana Bajazita II a ćerka Imrahor Ilijas-bega. Dok je još bio dete umrli su mu i otac (1859) i majka (1861).[2] Sami se sa svojom braćom preselio u Janjinu u kojoj je za sedam godina završio osmogodišnju Zosimaja školu na grčkom jeziku. U Zosimaja školi Sami je naučio grčki, italijanski i francuski jezik. Istovremeno je pohađao privatne časove arapskog i persijskog jezika.

Karijera[uredi - уреди]

Posle završene Zosimaja škole Sami je otišao u Istanbul u kojem je počeo da piše tekstove u novinama pod nazivom Hadika (bašta).

Reference[uredi - уреди]

  1. Redžep, Škrijelj. "Rožaje u KÂMÛSU'L-AL'ÂM-u Šemsettina Samija" (html). http://www.bosnjaci.rs/tekst/246/rozaje-u-kam%C3%9Bsul-alam-u-semsettina-samija.html. pristupljeno 23. jul 2010.. "Istaknuti poznavalac jezika, pozorišni pisac, književnik i autor rječnika," 
  2. Redžep, Škrijelj. "Rožaje u KÂMÛSU'L-AL'ÂM-u Šemsettina Samija" (html). http://www.bosnjaci.rs/tekst/246/rozaje-u-kam%C3%9Bsul-alam-u-semsettina-samija.html. pristupljeno 23. jul 2010.. "Potiče iz vlastelinske porodice Halid-bega Frašerija i Emine, kćeri Imrahor Ilijas-bega, potomka sultan Bajazida (Bajezida) II i Mehmeda Fatiha. Osnovno obrazovanje je stekao u rodnom Frašeru, gdje je uzimao privatne časove kod Kalkandelenli (Tetovca) Mahmud efendije. Nakon očeve (1859.) i majčine (1861.) smrti, na inicijativu brata Abdul-bega, zajedno sa ostalom braćom preselio se u Janinu." 

Spoljašnji izvori[uredi - уреди]

  • [1] Tekst o Samiju Frašeriju na sajtu o albanskoj istoriji iz knjige Roberta Elsija „Tekstovi i dokumenti o albanskoj istoriji“