Saksofon

**Saksofon**
Klasifikacija
	Puhački instrumenti
Raspon tonova
Srodni instrumenti
	Ostali saksofoni, Klarinet
Glazbenici
	Popis saksofonista
Graditelji
	Adolphe Sax

Saksofon, skraćeno -{Sax.}-, je drveni duvački instrument, iako je, kao i flauta, napravljen od metala, no po izvođačkoj tehnici i građi pripada ovoj porodici, kojoj se pridružio tek polovinom 19. veka. Nazvan je po svom izumitelju, znamenitom graditelju tog doba Adolfu Saksu (-{Adolphe Sax}-). On je kombinovao iskustva dotadašnjih instrumenata, pa saksofon ima usnik kao klarinet – sa prostim trščanim jezičkom, mehanizam i prstna tehnika su mu najsličniji oboi, a zvuk fagotu (čiji se visoki registar i naziva ”saksofonski”).

Saksofon se gradi u čitavom nizu registara, od najdublje do najviše zvučnosti, ali najčešći su alt-, tenor-, a donekle ređi i sopran- i bariton-saksofon. Najviše varijante imaju pravu cev, pa liče na limenu obou ili klarinet. Ostalima je cev karakteristično savijena u početku i završetku, sa izduženim levkom podignutim uvis. Saksofon je konstruisan za potrebe vojne muzike i u nekim zapadnoevropskim zemljama tu funkciju ima i danas. U simfonijskim orkestrima i umetničkoj muzici se koristi srazmerno retko (Moris Ravel Bolero (sopran -{in B}- i tenor -{in B}-), Modest Petrovič Musorgski Slike sa izložbe u orkestraciji Morisa Ravela (alt -{in E♭}-), Bendžamin Britn -{Simfonia da Requiem}- (alt -{in E♭}-), Mikis Teodorakis Grk Zorba (alt -{in B}-) i drugi), ali je u ansamblima zabavne muzike, naročito u džezu, vrlo istaknut, sa velikim nizom značajnih solista-virtuoza.

Literatura [uredi - уреди]

Adolphe Sax (Adolfu Saksu), Malou Haine, Bruxelles, Editions Université Bruxelles, 1980
Sax, Mule & Co, Jean Pierre Thiollet, Paris, H & D, 2004. ISBN 2 914 266 03 0