Rimsko-partski rat 58–63

Izvor: Wikipedia
Rimsko-partski rat oko Armenije
Dio Rimsko-partskih ratova
Datum 58–63
Lokacija Armenija
Rezultat Arsakidi postavljeni na armensko prijestolje kao rimski klijenti
Teritorijalne
promjene
manji dobici rimskih klijentskih država
Zaraćene strane
Rimsko Carstvo i vazali:
Sofena, Mala Armenija,
Iberija, Komagena, Pont
Kraljevina Armenija,
Partsko Carstvo
Komandanti
Gnaeus Domitius Corbulo
Tigran VI od Armenije
Lucius Caesennius Paetus
Tiridat I od Armenije
Vologas I od Partije
Rimsko-perzijski ratovi
Rimsko-partski ratovi
KaraKilikijska vrataAmanski prijevojPlanina GindarPohodi Marka AntonijaArmenski rat 58–63Trajanov pohod na PartijuPohodi Lucija Vera2. KtesifonNisibis
Rimsko–sasanidski ratovi
ResenaMisičeBarbalisEdesaSingaraAmida3. KtesifonSamara
Bizantsko-sasanidski ratovi
Rat 421–422Anastazijev ratIberijski ratLazijski ratRat 572–591Rat 602–628

Rimsko-partski rat 58-63 se od 58. do 63. vodio između Rimskog Carstva na jednoj i Partskog Carstva na drugoj strani, a za kontrolu nad Armenijom, strateški važnom tampon državom na granici dvaju carstava. Predstavljao je prvi veći sukob Rimljana i Parta od vremena Antonijevog pohoda na Parte, koji se dogodio gotovo vijek ranije, odnosno jedini veći prekogranični pohod rimske vojske pod vladavinom cara Nerona. Uzrok rata je bio u partskoj invaziji Armenije - koja je od doba Augusta bila rimska klijentska država - gdje su Parti 52/53. za kralja nametnuli svog princa Tiridata. Rimljani su ispočetka, pod vodstvom darovitog vojskovođe Gneja Domicija Korbulona imali spektakularne uspjehe, ali ih nisu mogli iskoristiti, a oporavljeni Parti su im na kraju nanijeli katastrofalni poraz u bitci kod Randeje. Borbe promjenljivog ishoda su na kraju završene mirovnim sporazumom koji je predstavljao kompromis - Rimljani su se složili da Tiridat ostane kao kralj Armenije i tako započne znamenitu vladarsku dinastiju, ali je on prethodno morao dobiti formalnu potvrdu od Nerona, odnosno tako simbolično sebe deklarirati kao rimskog vazala.

Izvori[uredi - уреди]

Primarni izvori[uredi - уреди]

Sekundarni izvori[uredi - уреди]