Rimsko-britanska kultura

Izvor: Wikipedia
Relativni stepeni romanizacije Britanije, temeljeni na arheologiji. Romanizacija se najviše osjetila na jugoistoku, te širila na zapad i sjever u nešto manjem omjeru. Zapadno od crte koje tvore Humber i Severn, uključujući Cornwall i Devon, rimska akulturacija je bila slaba ili nepostojeća.

Rimsko-britanska kultura opisuje kulturu koja se razvila u Britaniji pod Rimskim Carstvom nakon rimskog osvajanja godine 43. i stvaranja provincije Britanija. Predstavljala je fuziju uvezene rimske kulture sa običajima, jezikom i načinom života domorodačkih Brita, naroda koji se tradicionalno smatra keltskim. Ta je kultura u 5. vijeku uspjela preživjeti rimsko napuštanje Britanije. Do tog vremena se romanizacija toliko proširila da se od službenog latinskog stvorio i novi britoromanski jezik. Stanovništvo vezano uz tu kulturu - koje historičari nazivaju Brito-Romani ili Britorimljani - je nakon prestanka rimske vlasti neko vrijeme pružalo otpor germanskim osvajačima sa Kontinenta - Anglima, Saksoncima i Jutima, sve dok u 6. vijeku nije podleglo njihovim napadima, a njegovi ostaci se povukli u zabačene predjele današnjeg Walesa i Cornwalla i stopilo s potomcima neromaniziranih Brita. Dio historičara vjeruje da su legende o Camelotu i kralj Arthuru nastale među potomcima Britorimljana koji su se u mračnim vijekovima prisjećali "zlatnog doba" rimsko-britanske civilizacije.

V. također[uredi - уреди]

Linkovi[uredi - уреди]