Optička gustina

Izvor: Wikipedia

Optička gustina ili apsorbancija (A) je hemijska veličina u spektroskopiji koja predstavlja logaritamski odnos intenziteta upadnog zračenja (I_1) i propuštenog zračenja (I_0) kroz uzorak.[1][2] Često se meri u analitičkoj hemiji.

 A_\lambda = -\log_{10} \left(\frac{I_1}{I_0} \right),

gde je A_\lambda apsorpcija određene talasne dužine svetlosti (\lambda), I_1 je intenzitet zračenja (svetlost) koji je prošao kroz materijal (emisiono zračenje), I_0 je intenzitet zračenja pre nego što prođe kroz materijal (incidentno zračenje).

Izvan oblasti analitičke hemije, npr kada se koristi sa podešavanje diodnog lasera ​​apsorpcionom spektroskopijom (TDLAS) tehnikom, apsorbancija se često definiše pomoću prirodnog logaritma umesto zajedničkog logaritma, odnosno kao:

A_\lambda = -\ln(I_1/I_0)\,

U fizici, pojam spektralna apsorpcija i ima nešto drugačije značenje: deo zračenja se apsorbuje na određenoj talasnoj dužini.

Količina svetlosti koja se prenosi kroz materijal opada eksponencijalno, jer putuje kroz materijal. Pošto se apsorbanca uzorka meri kao logaritam, direktno je proporcionalna debljini uzorka i koncentraciji apsorbcije materijala u uzorku.

Reference[uredi - уреди]

  1. Zitzewitz, Paul W. (1999). Glencoe physics. New York, N.Y.: Glencoe/McGraw-Hill. str. 395. ISBN 0-02-825473-2. 
  2. Mehta, A. UV-Visible Spectroscopy- Derivation of Beer-Lambert Law