Nikolaj Ježov
|
Nikolaj Ivanovič Ježov
ruski: Николай Иванович Ежов |
|
 |
|
|
narodni komesar za državnu bezbjednost
|
|
|---|---|
| Na dužnosti 27. januar 1937 – 25. novembar 1938 |
|
|
narodni komesar za unutrašnje poslove (NKVD)
|
|
| Na dužnosti 26. septembar 1936 – 27. januar 1937 |
|
| Prethodnik: | Genrih Jagoda |
| Nasljednik: | Lavrentij Berija |
|
narodni komesar za vodni transport (NKVT)
|
|
| Na dužnosti 6. april 1938 – 9. april 1939 |
|
| Nasljednik: | nema, položaj ukinut |
|
|
|
| Rođen/a | 1. maj 1895. Sankt Peterburg, Rusko Carstvo |
| Umro/la | 4. februar 1940. (starost 44) Moscow, Ruska SFSR, SSSR |
| Politička stranka | Komunistička partija Sovjetskog Saveza |
| Suprug/a | Antonija Titova (1919-1930), Jevgenija Fajgenberg (1930-1938) |
| Djeca | kćer Nataša Ježova (sa Jevgenijom) |
| Nadimak/ci | ruski: Ежевика (kupina)[1] Željezni jež[2] |
Nikolaj Ivanovič Ježov (ruski: Никола́й Иванович Ежо́в; 1. maj 1895 – 4. februar 1940) bio je sovjetski političar i obavještajac, najpoznatiji kao direktor NKVD, sovjetske tajne policije od 1936. do 1938. Njegov je mandat bio obilježen vrhuncem Velike čistke, čiji je bio glavni provoditelj, i pri tome pokazao takvu bezobzirnost da se taj period sovjetske historije po njemu naziva ježovščina. Usprkos fanatične odanosti Staljinu, njegova aktivnost je poprimila stihijski karakter u takvoj mjeri da je i sam Staljin zaključio da od nje ima više štete nego koristi. Godine 1938. je smijenjen, a sljedeće godine, slično kao i njegov prethodnik Genrih Jagoda, 1939. osuđen za izdaju te pogubljen sljedeće godine. Ježov, koji je i zbog privatnog života obilježenog razvratom i sadističkim ispadima, stvorio reputaciju jednog od najomraženijih sovjetskih političara, nakon toga je postao predmetom jedne od najpoznatijih kampanja damnatio memoriae, dobivši među historičarima umjetnosti nadimak "Nestali komesar" i jedan od najpoznatijih primjera ne-ličnosti u autokratskim i totalitarnim režimima.
Izvori [uredi - уреди]
Vanjske veze [uredi - уреди]
