Najib Mikati

Izvor: Wikipedia
Najib Mikati
Najib Mikati

Premijer Libanona
Trenutno na položaju
Preuzeo dužnost 
13. 6. 2011.
Predsjednik Emile Lahoud
Zamjenik Elias Murr
Prethodnik: Omar Karami
Nasljednik: Fouad Siniora

Rođen/a 24. novembar 1955. (1955-11-24) (dob: 58)
Tripoli, Libanon
Politička stranka Pokret Slave
Religija Sunit

Najib Mikati (24.11. 1955. - ) je trenutačni premijer Libanona.

Sadržaj/Садржај

Život[uredi - уреди]

Najib Mikati se rodio u bogatoj libanonskoj sunitskoj obitelji 24. 11. 1955. Porodično bogatstvo mu je omogućilo da tijekom detinjstva pohađa najbolje škole tako da prvo završava Američki univerzitet u Bejrutu, a potom odlazi u francuske i američke poslovne škole. Zajedno s svojim bratom Najib osniva telekomunikacijsku korporaciju Investcom 1982. godine, a 24 godine kasnije oni će ju prodati za 5.5 milijardi dolara [1] tako da se Najibovo bogatstvo 2008 procenjivalo na 2.6 milijardi dolara [2] što ga čini jednim od najbogatijih Libanonaca.

Politikom se Mikati počinje baviti 2004. godine osnivanjem vlastitog Slava pokreta, a već sljedeće godine je prvi put izabran za premijera.

Politika[uredi - уреди]

Svoj prvi izbor za premijera Najib Mikati zahvaljuje svojoj ograničenoj podršci prema dobrosusedskim odnosima s Sirijom za razliku od tadašnjeg ministra obrane koji je bio zagovornik bliskog saveza, ali nakon delomičnog američkog "smirivanja" situacije nakon malo duže od 3 meseca on je zamjenjen s proameričkim Fuadom Siniora iz stranke Saada Haririja drugog najbogatijeg čoveka Libanona za koga se tada mislilo da je premlad za poziciju premijera.

Revanš u borbi za vlast dva najbogatija čoveka Libanona Najib Mikati dobiva 2011. godine kada nakon pada Haririjeve vlade Savez 8. Marta ga je nominirao i izabrao u parlamentu za novog premijera Libanona s podrškom od 68 parlamentarnih glasova 25.1. 2011. Taj izbor je bio odmah osuđen od SADa rječima da će njegov izbor zbog podrške Hezbolaha neupitno imati utjecaj na međusobne odnose [3]. Proameričke libanonske stranke pod vodstvom u parlamentu poraženog Haririja su na ovaj izbor organizirali masovne demonstracije nazivajući ga državnim udarom, ali Mikati se sreao 1.2. 2011. sa iranskim poslancom Ghazanfar Roknabadi, koji je rekao de je Iran spreman da pojača saradnju sa Libanonom[4].

Izvori[uredi - уреди]

Vanjske veze[uredi - уреди]