Musterijen

Izvor: Wikipedia
Musterijensko oruđe otkriveno u Francuskoj

Musterijen (fr. moustérien) je industrija kamenog oruđa i vodeća srednjopaleolitska kultura, koja je nazvana po eponimnom nalazižtu, pećini Mustije (fr. Peyzac-le-Moustier) u Francuskoj. Definisao ju je Gabrijel de Mortije 1869. godine, koji je predložio relativnu hronologiju artefakata. Nosilac musterijena je Homo sapiens neanderthalensis. Javlja se u gornjem pleistocenu, pre otprilike 130.000 godina. Traje od interglacijala Riss-Würm-a, tj. od izotopske etape 5e do otprilike 30.000, tačnije do oscilacije Stilfrid B (izotopska etapa 3).[1]

Ova kultura bila je rasprostranjena po celoj Evropi i delovima Afrike i Azije, a proširila se i u oblastima gde je za vreme glacijalnih razdoblja preovlađivala veoma gladna klima. Odlikuju je razne varijante postruški (konveksne, konkavne, konvergentne, ugaone, trasverzalne), musterijenski šiljci, jamičasto i nazupčano oruđe i bifacijalno okresani ručni klinovi. Tehnika koja je karakteristična za ovo doba je okresivanje sa diskoidnih jezgara, a u nekim industrijama zastupljena je i levaluazijenska tehnika okresivanja.[1]

Nalazišta[uredi - уреди]

U Evropi, osim eponimnog nalazišta, musterijenski lokaliteti su:

Musterijenski lokaliteti u Aziji:

Tipologija[uredi - уреди]

Prema učestalosti pojedinih tipova alatki, musterijen se može podeliti na:

  • musterijen sa ašelskom tradicijom
  • tipični
  • zupčasti
  • šarentijen

Vidi još[uredi - уреди]

Izvori[uredi - уреди]

  1. 1.0 1.1 Arheološki leksikon, 688

Literatura[uredi - уреди]

Eksterni linkovi[uredi - уреди]