Musica enchiriadis

Izvor: Wikipedia

Musica enchiriadis je muzički traktat anonimnog autora koji potiče iz 9. ili 10. vijeka. Predstavlja prvi sačuvani pokušaj da se uspostave pravila polifonije koju je će kasnije koristiti klasična muzika. Traktat se ispočetka pripisivao Hucbaldu, ali je to danas odbačeno.[1] Neki historičari su ga pripisali Odu iz Clunyja (879-942). [2]

Ovaj traktat iz muzičke teorije, zajedno sa komentarom Scolica enchiriadis, se često kopirao u srednjovjekovnim rukopisima, često zajedno sa Boecijevim tekstom De Institutione Musica.[3]

Muzička skala koja se koristi u djelu, se temelji na tetrakordima, izgleda da je stvorena za samo djelo, odnosno da nije temeljena na dotadašnjoj muzičkoj praksi.[1] Traktat također koristi rijedak oblik muzičke notacije, poznat kao Daseijanska notacija.

Izvori[uredi - уреди]

  1. 1.0 1.1 Hoppin, Richard H. Medieval Music. Norton, 1978, pp.188-193.
  2. Finney, Theodore M. A History of Music. Harcourt, Brace and Company, 1935, p. 61
  3. Erickson, Raymond. "Musica enchiriadis, Scholia enchiriadis". The New Grove Dictionary of Music and Musicians. London: Macmillan, 2001.

Eksterni linkovi[uredi - уреди]