Miroslav Šutej

Izvor: Wikipedia
Miroslav Šutej

Grob Miroslava Šuteja na zagrebačkom Mirogoju
Rođenje Duga Resa,  Kraljevina Jugoslavija, 29. april 1936
Smrt Krapinske Toplice,  Hrvatska, 13. maj 2005
Polje slikarstvo, grafika, grafički dizajn, kiparstvo
Pokret konstruktivizam, op art
Uticaj od Victor Vasarely

Miroslav Šutej (Duga Resa[1], 29. april 1936. - Krapinske Toplice, 13. maj 2005.[1]), hrvatski slikar i grafičar.

Biografija[uredi - уреди]

Šutej se školovao na zagrebačkoj Školi primijenjenih umjetnosti u Zagrebu i Akademiji likovnih umjetnosti na Odsjeku grafike u klasi profesora M. Detonija, koju je završio 1961. Nakon tog bio je 2 godine na specijalki (1961. - 1963.) kod Krste Hegedušića. Osvojio je Grand-prix za slikarstvo, na 3. bijenalu mladih u Parizu 1963. Ta nagrada omogućula mu je jednogodišnji boravak u Parizu (1964. -1965.) . Od 1978. do smrti 2005. godine radi kao profesor na Akademiji likovnih umjetnosti u Zagrebu. Postao je član dopisni član JAZU 1990., a od 2007. redovni [2] Šutej se uz slikarstvo bavio se scenografijom, opremanjem interijerai grafičkim dizajnom (dizajnirao je hrvatske insignije i novčanice kune).

Predsjednička zastava rad Miroslava Šuteja

Šutej je bio umjetnik bogate mašte i izvanredna senzibiliteta, ispočetka opčinjem Op artom, kasnije se zainteresirao za kinetičku umjetnost. U tom duhu nastali su njegovi ludistički - pomični crteži (City 10, 1972) koji se sastoje od dva sloja, statičnog i dinamičnog, pomoću kojih se mogu stvarati razne kombinacije. U djelu Bombardiranja očnog živca I. iz 1962. dolazi do izražaja njegova izrazito moćna kreativnost. U ciklusu Aure (1986-88) koristi se nasljeđem Op arta i novih tendencija. Gotovo pola vijeka predstavljao se uvijek sa novim i zanimljivim radovima, pokazujući snagu svoje mašte. Njegovo iznimno stvaralačko umijeće ostavilo je vidan trag na hrvatskoj likovnoj sceni.

Šutejevi radovi nalaze se u vodećim svjetskim galerijama i muzejima kao što su londonska Galerija Tate, Muzej moderne umjetnosti u New Yorku te u zbirkama zagrebačkog i riječkog Muzeja suvremene umjetnosti.

Izvori[uredi - уреди]

Eksterni linkovi[uredi - уреди]