Lukan

Izvor: Wikipedia

Marko Anej Lukan (Marcus Anneus Lucanus, 3. novembar 39 - 30. april 65) bio je rimski pjesnik, poznat kao jedan od najboljih pisaca tzv. Srebrnog doba rimske književnosti.

Lukan se rodio u Kordubi (današnja Cordoba u Španiji) u tadašnjoj provinciji Hispania Baetica. Djed mu je bio znameniti orator Seneka Stariji, koji mu je također omogućio da pod paskom strica Seneke Mlađeg dobije izvrsno obrazovanje. U doba cara Nerona je stekao veliku slavu te 60. dobio nagrade za nekoliko svojih djela izvedenih na festivalu Kvinkvinalija Neronija. U to je vrijeme počeo pisati svoje znamenito djelo - ep Pharsalia koji opisuje Cezarov građanski rat. Međutim, kasnije je došao u Neronovu nemilost - prema Tacitu zbog Neronove ljubomore na njegov pjesnički talent, a prema Svetoniju zbog toga što ga je Neron počeo ignorirati, a bijesni Lukan počeo pisati pjesme u kojima kritizira cara. Dio historičara vjeruje da je Lukanovom padu u nemilost doprinio i republikanski sadržaj Pharsalie, odnosno simpatije za poražene pristaše stare Republike nasuprot Cezara kao začetnika vladajuće, odnosno Neronove dinastije.

U svakom slučaju, Lukan je nastavio pisati pjesme protiv cara, uključujući De Incendio Urbis u kojoj se Neron posredno optužuje za požar u Rimu godine 64. Sljedeće godine se priključio Pizonovskoj zavjeri. Kada je ona razotkrivena, Neron ga je dao osuditi na smrt. Lukan je tada izvršio samoubistvo rezanjem žila, a dok mu je isticala krv recitirao je pjesmu o vojniku koji je umro istom smrću.

Eksterni linkovi[uredi - уреди]