Ljubiša Pavković
Ljubiša Pavković, rođen 14. juna 1947. godine u Beogradu, počeo je da svira još od svoje 5. godine. Velika ljubav prema harmonici i neverovatan dar odmah su počeli da se ispoljavaju. Od ranog detinjstva prepušta se muzici i muzičkom stvaralaštvu, neprestano svirajući, tragajući možda i nesvesno za svojim stilom. Svoj muzički život započinje u muzičkoj školi "Vatroslav Lisinski", preko srednje muzičke škole "Stevan Mokranjac", da bi se kao osamnaestogodišnjak obreo u KUD-u "Vukica Mitrovic" koji je bio rasadnik mladih talenata. Tu postiže svoje prve uspehe među kojima je svakako i učešće na Međunarodnom festivalu u Dizonu 1966. godine, gde u konkurenciju učesnika iz 25 zemalja osvaja prvo mesto.
Godine 1970. postaje član Narodnog orkestra RTB-a, a od 1981. godine i njegov umetnički rukovodilac. Pod njegovim "budnim okom" orkestar dobija poseban, autentičan ton i interpretativnu efektnost i izrasta u naš najreprezentativniji orkestar narodne muzike.
Tokom svoje duge i plodne karijere učestvuje na mnogobrojnim koncertima i festivalima u zemlji i inostranstvu među kojima su i Međunarodni festival podunavskih zemalja, festival u Amsterdamu, gde nastupa kao predstavnik Radio Beograda. Nosilac je Estradne nagrade Srbije, Statusa istaknutog umetnika, godišnje nagrade Radio Beograda 1991. godine, kao i mnogih drugih nagrada na festivalima i kulturnim manifestacijama. Najveće priznanje, dodeljeno Ljubiši Pavkoviću, kao kruna dugogodišnje karijere jeste Srebrni disk za izvedenu muziku sa Balkana na Međunarodnom festivalu bajana (harmonika) u Moskvi, 1999. godine, koju mu je uručio Fridrih Lips, sef katedre Moskovske muzičke akademije, jedan od najvećih muzičkih autoriteta za harmoniku na svetu. U 2007. godini dobitnik je prestižne nagrade Kulturno prosvetne zajednice grada Beograda "Zlatni beočug". Za svoj dugogodišnji rad i ostvarenja u muzici nagrađen je priznanjem "Maestro internacional" za 2008. godinu koju dodeljuje Međunarodni muzički centar iz Beograda pod pokroviteljstvom Ministarstva za kulturu Republike Srbije i Skupstine grada Beograda.
Za potrebe Radio Beograda ostavio je nebrojeno snimaka najlepših pesama i igara koji se čuvaju u Fonoteci Radio Beograda kao nacionalno blago. Svoje ogromno znanje i iskustvo utkao je u pedagoški rad u okviru Narodnog orkestra ali i van njega, prenoseći ga nesebično na svoje mlade kolege i učenike. Mnogi od njih osvajali su brojne nagrade na takmičenjima i festivalima. Snimio je veliki broj diskografskih izdanja (LP, CD, DVD) svirajući ne samo muziku Balkana nego i kompozicije poznatih svetskih autora, sarađujuci tako sa našim poznatim muzičarima svih žanrova.
Ceo svoj umetnički život posvetio je izučavanju balkanskog folklora, otkrivajući njegove tajne, negujući njegove autenticne muzićke vrednosti i lepotu. Svojim izvanrednim darom, muzikalnošću, prefinjenim senzibilitetom muziciranja, stilom i vrhunskim interpretacijama postao je neprikosnoveni autoritet, dajući tako umetnički pečat nacionalnom stvaralaštvu, baveći se njime predano, dosledno i časno.
