Leslie Cheung

Izvor: Wikipedia
Leslie Cheung Kwok-Wing
Leslie Cheung.jpg
Leslie Cheung
Kinesko ime 張國榮 (tradicionalno)
Kinesko ime 张国荣 (pojednostavljeno)
Pinyin Zhāng Guóróng (mandarinski)
Jyutping Zoeng1 Gwok3wing4 (kantonski)
Ime po rođenju 張發宗 (tradicionalni)
张发宗 (pojednostavljeni)
Zhāng Fāzòng (mandarinski)
Zoeng1 Faat3zung1 (kantonežanski)
Preci Mei, Meizhou, Guangdong, Kina
Porijeklo Hong Kong
Rođen/a 12. septembar 1956. (1956-09-12)
Hong Kong
Umro/la 1. april 2003. (dob: 46) (samoubistvo)
Hong Kong
Drugo ime/na 哥哥 (Go4go1; lit. Stariji brat)[1][2]
Profesija pevač, glumac, reditelj
Žanr/ovi Cantopop
Instrument(i) vokal
Diskografska kuća/e Polydor, Capital Artists, Cinepoly, Rock, Apex Music, Universal
Period aktivnosti 1977–2003
Roditelji Cheung Wut Hoi

Leslie Cheung Kwok-Wing (Lesli Čeng; 12. septembar, 1956. - 1. april, 2003.), zvan i stariji brat, Gogo (哥哥),[3][4][4][5] bio je filmski glumac i pevač iz Hong Konga. Cheung se smatra "jednim od osnivača cantopopa", i uspešno je kombinovao muzičku i filsmku karijeru.[6]

Godine 2000. Cheung je imenovan za Najveću superzvezdu Azije na Centralnoj kineskoj televiziji i izglasan je za Najomiljenijeg glumca u 100 godina kineskog filma, 2005. godine.[7][8] Nedavno je izglasan u prvih pet globalnih muzičkih ikona na CNN-u, i jedina je osoba iz Azije koja se našla na listi uz imena kao što su Michael Jackson i Elvis Presley.[9]

Biografija[uredi - уреди]

Leslie Cheung Kwok-Wing je rođen u Kowloonu, u Hong Kongu. Ime koje je dobio po rođenju bilo je Cheung Fat-chung (張發宗), ali je kasnije promenjeno u Cheung Kwok-Wing. Cheung je bio najmlađi od desetoro dece u Hakka porodici srednje klase. Sa 13 godina poslat je u Englesku na školovanje, gde se suočio sa rasnom diskriminacijom u školi. Radio je kao konobar u restoranu svojih rođaka i pevao je tokom vikenda. U ovo neko vreme je počeo da koristi ime "Leslie". Ovo ime je izabao, prema njegovim rečima, zato što "Volim film Gone with the Wind. I volim Leslieja Howarda. Ime može biti i muško i žensko, vrlo je uniseks, tako da mi se dopada."[10]

U nekoliko intervjua je rekao da nije imao srećno detinjstvo.[10][11]

Pohađao je univerzitet u Leedsu, gde je studirao obradu tekstila, ali je napustio studije pri kraju prve godine, kada se njegov otac razboleo. Nakon što je njegov otac povrati zdravlje, nije se ponovo vratio u Englesku.[12]

Karijera[uredi - уреди]

Početak karijere[uredi - уреди]

Godine 1977.Cheung je dobio drugu nagradu pevajući pesmu Dona McLeana "American Pie" na Azijskom muzičkom takmičenju, koje organizuje Rediffusion Television (RTV). Potpisao je ugovor sa RTV-om, koja je uskoro postala Asia Television Limited (ATV) i počeo je karijeru u show businessu. Potpisao je ugovor sa muzičkim izdavačem Polydor Records i objavio Day Dreaming (1977) i Lover's Arrow (1979).

Početak karijere nije dobro išao. Jednom je bio izviždan na sceni, a njegova prva dva albuma su se loše prodavala. Napustio je Polydor Records kada je istekao ugovor. Njegov prvi film The Erotic Dream of the Red Chamber (紅樓春上春) iz 1978. godine, bio je meki porno film. Kasnije je tvrdio da nije bio svestan seksualnog sadržaja filma kada je potpisivao ugovor.[11]

Tokom 1970-ih i 1980-ih pojavljivao se u više TV drama, što mu je pomoglo da postane poznat u domaćinstvima u jugo-istočnoj Aziji.

Dolazak do slave[uredi - уреди]

Godine 1982. Cheung se pridružio kompaniji Capital Artists nakon okončanja ugovora sa RTV-om. Tu je upoznao svog muzičkom menadžera, Florenca Chana, koji će raditi sa njim do kraja njegove karijere, kao i Anitu Mui, pevačicu sa kojom je bio prijatelj do kraja života. Godine 1983. objavio je svoju prvu pesmu, "The Wind Blows On" (風繼續吹). Godine 1984. objavio je svoj prvi hit "Monica", koja je kasnije postala primer novog muzičkog žanra u Hong Kongu, koji je publika tražila sve više. Ostali hitovi koje je objavio u ovom periodu su: "Wild Wind" (不羈的風) (album, For Your Love Only, 1985); "Who Can Be With Me" (有誰共鳴) (album, Leslie Cheung: Allure Me, 1986) i "Love in Those Years" (當年情) (pesma za A Better Tomorrow, album Leslie Cheung: Allure Me, 1986). Pesma "Who Can Be With Me" postala je Zlatna od zlatnih pesama (najbolja pesma) 1986. godine.

Cheungova filmska karijera se sporije razvijala. Pojavljivao se u sporednim ulogama, ali je za jednu takvu ulogu u filmu On Trial (1981) bio nominovan za najboljeg sporednog glumca. Nakon ove nominacije dobio je glavnu ulogu u filmu Teenage Dreamers (1982). Sve do 1986. glumio je u filmovima za tinejdžere. Među njima je Nomad (1982, režija: Patrick Tam Kar-ming) koji se smatra predstavnikom hongkonškog "novog talasa" u filmu. Za ovu ulogu je dobio prvi nagradu za najboljeg glumca. Tokom ovog perioda i dalje se pojaljivao u televizijskim dramama.

Slava i povlačenje[uredi - уреди]

Godine 1987. objavio je album Summer Romance, koji je bio najprodavaniji album te godine u Hong Kongu i koji ga je načinio jednim od dvojice najpopularnijih cantopop pevača (drugi je bio Alan Tam). Godine 1988. izdao je jednu od svojih najpoznatijih pesama, "Silence is Golden" (沉默是金). Usledio je niz popularnih albuma: Hot Summer (1988), Virgin Snow (1988), Leslie '89 (1989), Final Encounter (1989) i Salute (1990). Salute je bio prvi neprofitan album u Hong Kongu i cela zarada je data Hongkonškoj akademiji umetnosti, koja je nakon njegove smrti promenila ime u Leslie Cheung Memorial Scholarship.[13]

Popularnost Cheunda i Tama je dovela do toga da se stvorila netrpeljivost između njihovih fanova, što je stvaralo konflikte, a na obojicu pevača je to predstavljalo veliki pritisak. Godine 1988. Tam je javno rekao da više neće prisustvovati dodelama nagrada. Godine 1989. Cheung je najavio da namerava da se povuče iz muzike i održao je niz od 33 uzastopna oproštajna koncerta u Hong Kong Coliseumu. Godine 1990. napustio je Hong Kong na vrhuncu muzičke karijere i preselio se u Vancouver u Kanadi, gde je, navodno, "našao mir i spokoj".[14] Cheung je dobio kanadsko državljanstvo 1992. godine, a u Kinu se vratio za stalno 1995. godine, kada je obnovio muzičku karijeru.

Između 1986. i 1989. Cheung je glumio u nizu filmova koji se smatraju hongkonškim klasicima.[15][16] Godine 1986, Cheung je glumio u filmu A Better Tomorrow i ova uloga se često uzima kao njegova prva "ozbiljna" uloga. Narednegodine glumio je u A Chinese Ghost Story. Uspesi ova dva filma su ga učinili poznatim u Japanu i Južnoj Koreji.

Zlatno doba filma[uredi - уреди]

Polovina 1980-ih do polovine 1990-ih smatra se zlatnim dobom filma u Hong Kongu. Godine 1990. glumio je u filmu Wong Kar-waia, Days of Being Wild, za koji je dobio nagradu za najboljeg glumca i niz drugih nagrada i nominacija. Glumio je u još dva filma Wong Kar-waia. Uloga u filmu Ashes of Time iz 1994. godien donela mu je još nagrada. Godine 1997. snimio je film Happy Together u kome je igrao jednog od dvojice gej ljubavnika, koji odlaze u Argentinu.

Godine 1992. snimio je svoj najpoznatiji film, remek delo Farewell My Concubine (režija Chen Kaige), gde je glumio zvezdu pekinške opere, Dieyi Cheng, koji dolazi do slave igrajući ženske uloge. Farewell My Concubine je prvi kineski film koji je osvojio Zlatnu palmu na festivalu u Cannesu. Film je dobio još više od 20 nagrada, uključujući i Zlatni globus za najbolji strani film, i dobio je dve nominacije za Osacr. Njegova uloga u filmu učinila ga je međunarodnom zvezdom.

Premda je Cheung prestao da se bavi muzikom kao pevač 1989. godine, nastavio je da komponuje. Godine 1993. dobio je nagradu za najbolju originalnu pesmu za film i nekoliko nominacija na filmskom festivalu Zlatni konj, kao i nagrade kritičara Hong Konga.

Povratak muzici[uredi - уреди]

Godine 1995. Cheung se vratio pevanju i snimio je svoj prvi povratnički album Beloved, koji je imao veliki uspeh na tržištu.[17][18] Svoj verovatno najhvaljeniji album, Red je objavio 1996. godine. Album predstavlja jedinstveni stil koji kombinuje smooth jazz, R&B, trip hop sa cantopopom.

Godine 1997. Cheung je krenuo na prvu turneju posle povratka u muziku: World Tour 97, koja je trajala od 12. decembra, 1996. do 17. juna, 2008. godine. Pored novog muzičkog stila, Cheung je predstavio publici i svoj novi imidž. Jedna od provokativnih delova koncerta bila je završna numera, gde je uz pesmu Red origrao tango, u crvenim cipelama sa visokom štikom, sa mačo igračem. Turneja se sastojala od 55 koncerata, od kojih je 24 održao u Hong Kongu, a 31 širom sveta. Godine 2000. dobio je Zlatnu iglu, nagradu za životno delo u cantopop muzici.

Kasnije godine[uredi - уреди]

Godine 2000. Cheung je održao svoju poslednju seriju koncerata, Passion Tour, koja se sastojala od 43 koncerta od jula 2000. do aprila 2001. To je bio verovatno njegov najbolji koncert. Jean-Paul Gaultier je dizajnirao osam kostima za koncert. Mediji u Hong Kongu su, međutim, oštro kritikovali kostime, kao i njegovu bradu i periku. Cheung je kasnije otkrio da je Gaultier bio veoma besan zbog kritika i da je tvrdio da više nikada neće dizajnnirati za azijske izvođače. Uprkos kritikama, Passion Tour je imao veliki uspeh.

Krajem 1990-ih Cheung je počeo da snima filmove u kojima nije imao romantične uloge. Godine 1999. snimio je The Kid, u kome glumi oca koji čuva ostavljeno dete. Godine 2000. u akcionom trileru Double Tap glumio je poremećenog ubicu. Godine 2002. snimio je psiho-triler, Inner Senses, u kome glumio psihologa. Ovi filmovi su mu doneli nove nagrade i priznanja kritičara. U toku ovog perioda pokušao je da se bavi režijom. Godine 2000. snimio je kratki film From Ashes to Ashes. Svom prvi dugometražni film je počeo da snima 2002. godine, ali nikada ga nije završio zbog pogoršanja zdravlja.

Seksualana orijentacija[uredi - уреди]

Cheung je bio biseksualac i jednom je izjavio za časopis Time: "Bolje bi bilo reći da sam biseksualac. Imao sam devojke. Kada sam imao 22 ili tako nešto, pitao sam svoju devojku da se venčamo."[19]

Uprkos brojnim glasinama koje su plasirali tabloidi, poricao je da je gej ili biseksualac u početku svoje karijere, sve dok se nije preselio u Kanadu. Početkom 1990. bio je jedan od retkih glumaca u Hong Kongu koji su pristajali da igraju gej uloge.

Godine 1995. tabloidi u Hong Kongu su objavili fotografiju Cheunga sa muškarcem, Daffy Tong Hok-Takom (唐鶴德). Godine 1997. Cheung je na koncertu otkrio da Tonga voli najviše, posle majke. Mediji u Hong Kongu su se vremenom navikli i prihvatili njihovu vezu i Tong je dobio nadimak "Tong Tong", po ugledu na njegov Gor Gor. Nakon Cheungove smrti, njegova porodica je objavila veliku umrlicu u novinama u kojoj je, među ožalošćenima, Tong bio naveden kao udovac (未亡人). Tong i najstarija Cheungova sestra su imenovani za izvršioce njegovog imanja.

Smrt[uredi - уреди]

Cheung je izvršio samoubistvo 1. aprila, 2003. godine u 6:41pm (HKT), skočivši sa 24. sprata hotela Mandarin Oriental u Hong Kongu[20] Ostavio je oproštajno pismo u kome govori da je patio od kliničke depresije.[21][22][23][24][25][26]

Njegova smrt, kao jednog od najpopularnijih izvođača Azije, šokirala je ne samo industriju, nego i kineske zajednice širom sveta.[21][27][28][29][30][31] Tračevi o uzroku smrti su se širile veoma brzo, pa je njegova porodica molila da ga mediji ostave na miru i da ne prozivaju njegovu seksualnu orijentaciju kao uzrok samoubistva. Dan nakon Cheungove smrti, njegov partner Tong je potvrdio da je Leslie bolovao od kliničke depresije i da se lečio skoro godinu dana. Takođe, otkrio je da je Cheung pokušao samoubistvo i 2002. godine. Kasnije, na sahrani, njegova nećaka je takođe govorila o njegovoj bolesti i patnjama tokom prethodne godine.

Uprkos riziku zbog epidemije SARS-a i apelu Svetske zdravstvene organizacije da se ne putuje u Hong Kong, na komemoraciji je prisustvovalo desetine hiljada ljudi, uključujući i poznate ličnosti, koji su došli iz Kine, Tajlanda, Japana, Koreje, SAD i Kanade. Sahrana je održana 8. aprila, 2003. godine. Više od mesec dana mediji u Hong Kongu su bili pune priča o njegovoj smrti, a njegove pesme su se konstantno puštale na radijima.

Tri meseca nakon njegove smrti objavljen je njegov poslednji album: Everything Follows the Wind (一切隨風).

Diskografija[uredi - уреди]

Filmografija[uredi - уреди]

Godina Naziv Uloga Hong Kong Film Awards
1978 Erotic Dream of the Red Chamber
Dog eats Dog
1980 On Trial
The Drummer
Encore
1982 Energetic 21
Crazy Romance
Teenage Dreamers
Nomad Louis Nominacija za najboljeg glumca (1983)
1983 The Drummer
Little Dragon Maiden Yang Guo
First Time
1984 Merry Christmas
Double Decker
Behind the Yellow Line Paul
Intellectual Trio
1985 For Your Heart Only
1986 Last Song in Paris
A Better Tomorrow Sung Tse-Kit
1987 Rouge Chan Chen-Pang Nominacija za najboljeg glumca (1989)
A Better Tomorrow II Sung Tse-Kit Nominacija za najboljeg glumca (1988)
A Chinese Ghost Story Ning Caichen Nominacija za najbolju pesmu (1988)
1988 Fatal Love
1989 Aces Go Places V: The Terracotta Hit
1990 A Chinese Ghost Story Part II Ning Caichen
1991 Once a Thief
Days of Being Wild Yuddy Best Actor (1991)
Party of a Wealthy Family Tsang Siu-Chu
1992 Nam Kong Legend: Anti-Punk Squad
All's Well, Ends Well So
1993 Farewell My Concubine Cheng Dieyi
The Eagle Shooting Heroes Huang Yaoshi
All's Well, Ends Well Too David Copper Feel
The Bride with White Hair Zhuo Yihang Nominacija za najbolju pesmu (1994)
The Bride with White Hair 2 Zhuo Yihang
1994 Ashes of Time Ouyang Feng
Long and Winding Road
Over the Rainbow Under the Skirt
He's a Woman, She's a Man Koo Ka-Ming Najbolja pesma(1995)
Nominacija za najboljeg glumca (1995)
It's a Wonderful Life Roberto
1995 The Phantom Lover Song Danping Nominacija za najbolju pesmu (1996)
The Chinese Feast Sun
1996 Temptress Moon Yu Zhongliang
Yang Yin: Gender in Chinese Cinema
Viva Erotica Kwok Wing Best Actor Nomination (1997)
Shanghai Grand Hui Man-Keung
Who's the Man, Who's the Woman Koo Ka-Ming Nominacija za najbolju pesmu (1997)
Tristar Zhong Guoqiang
1997 All's Well, Ends Well 1997
Happy Together Ho Po-Wing Nominacija za najboljeg glumca (1998)
1998 Ninth Happiness
A Time to Remember
Anna Magdalena Editor
1999 Moonlight Express Kar-Bo / Tetsuya
The Kid Wing
2000 Double Tap Rick Pang
Okinawa Rendez-vous Jimmy Tong
From Ashes to Ashes
2002 Inner Senses Jim Law Nominacija za najboljeg glumca (2003)

Izvori[uredi - уреди]

  1. Info News, 2008/4/3
  2. Sina Entertainment News
  3. http://china.org.cn/english/NM-e/91868.htm
  4. 4.0 4.1 Leslie Cheung - Biography
  5. Thousands of fans pay tribute to Leslie Cheung
  6. Simon Broughton, Mark Ellingham, "World Music Volume 2: Latin and North America, Caribbean, India, Asia and Pacific", P54., BBC Radio, ISBN 1-85828-636-0
  7. "Cheung Tops Asia's CCTV-MTV Honors", AllBusiness.com, Inc.
  8. "'Farewell My Concubine' most appreciated in HK", China Daily
  9. http://edition.cnn.com/2010/SHOWBIZ/Music/08/24/music.icon.gallery/index.html#fbid=nVIn7HoUxgC&wom=false
  10. 10.0 10.1 Corliss, Richard. "Forever Leslie", Time, 30 April 2001, pristupljeno 12.9.2010.
  11. 11.0 11.1 Leslie Cheung, "Leslie Cheung Autobiography", Commercial Radio Hong Kong, 1985, (also collected in Album Collection History-His Story by Capital Artist, 2004), engleski prevod se može naći ovde
  12. Chitose Shima, "Leslie Cheung Interview", All About Leslie, p25-40, Sangyo Henshu Center Co., Ltd., Tokyo, Japan, 1999, ISBN 4-916199-10-3
  13. Leslie Cheung Memorial Scholarship
  14. "The rise and tragic fall of a Canto-pop king", Asian Pacific Post, 10.4.2003.
  15. The Best 100 Chinese Motion Pictures, Hong Kong Film Awards
  16. "A Better Tomorrow"
  17. [1] "Leslie Cheung's Beloved are sold more than 300,000"], Min Pao Weekly, Oct. 28, 1995, see
  18. Achievements of Leslie Cheung
  19. Corliss, R. (2001). "Forever Leslie", Time magazine Asia Edition. Retrieved 17 December 2005,
  20. Corliss, R. (2003). "That old feeling: Days of being Leslie" Time magazine Asia Edition. ]
  21. 21.0 21.1 Stephen Kelly, "WHY DOES IT HAVE TO BE LIKE THIS?" Leslie Cheung, 1956-2003", 8 May 2003
  22. "Leslie Cheung Kwok-Wing commits suicide.", Hong Kong Entertainment News in Review (2003). Retrieved 17 December 2005
  23. "Actor Leslie Cheung 'found dead'", BBC, April 1, 2003
  24. "Activities to Commemorate Leslie Cheung", Xinhua, April 2, 2005
  25. Yu Sen-lun, "The Leslie Cheung Legend Lives on", TaiPei Times, April 10, 2003
  26. Bruce Einhorn, "Hong Kong: A City in Mourning", BusinessWeek, April 14, 2003
  27. "Leslie Cheung, Larger Than Life"
  28. Jonathan Crow, "Leslie Cheung", AOL Allmovie
  29. "Leslie Cheung's Suicide" Gothamist, April 3, 2003
  30. "Life In Legacy - Week of 5 April 2003"
  31. "Forty Thousands Fans Farewell Leslie Cheung in the Raining Night", Modern Business News, Apr. 4, 2003

Eksterni linkovi[uredi - уреди]