Kozarac (Prijedor)
| Kozarac |
|
|---|---|
|
|
|
| Osnovni podaci | |
| Država |  Bosna i Hercegovina |
| Entitet |  Republika Srpska |
| Opština/Općina | Prijedor |
| Stanovništvo | |
| Stanovništvo (1991) | 4.045 |
| Položaj | |
| Koordinate | |
| Vremenska zona | centralnoevropska: UTC+1 |
 Kozarac
Kozarac na mapi BiH
|
|
| Ostali podaci | |
| Poštanski broj | 79 202 |
| Pozivni broj | 052 |
Koordinate: 44° 58′ 12" SGŠ, 16° 50′ 24" IGD
Kozarac je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Prijedor koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 4.045 stanovnika.[1]
Sadržaj/Садржај |
Geografija [uredi - уреди]
Istorija [uredi - уреди]
Kozarac se prvi put spominje u pisanim dokumentima 1334. godine, pod imenom Kozara (Cazara, Kotzura). Već 1360. godine postaje slobodni kraljevski grad. Cijelim pomenutim razdobljem Kozarac je bio središte Sanske župe.
Tokom 14. i 15. vijeka teritorijom Sanske župe su naizmjenično upravljali bosanski i ugarski kraljevi. 1518. godine, Kozarac je kao i ostatak Bosanske Krajine osvojen od strane Osmanskog carstva. Svoj najveći procvat Kozarac doživljava tokom osmanske vlasti, koja je sa manjim prekidima trajala 360 godina (1518-1878). U razdoblju od 1687. do 1835. godine Kozarac je administrativno-upravno i sudsko središte istoimene kapetanije.
Aprila 1851. Kozarac je osvojio a potom i zapalio legendarni Omer-paša Latas.
Vrijeme višestoljetne osmanske vladavine završava 6. septembra 1878. godine kada su austro-ugarske trupe zaposjele Kozarac i susjedni Prijedor. Tokom vladavine Austro-Ugarske monarhije Kozarac je polako počeo da gubi značaj koji je imao za vrijeme osmanske vladavine Bosnom i Hercegovinom.
U 16. vijeku, Kozarac je bio zanatsko mjesto i urbani centar u ovoj regiji sjevero-zapadnog dijela BiH. U decembru 1910. u Kozarcu je otvorena prva ženska škola koju je pohađalo preko 30 učenica.
Do 1963., Kozarac je bio centar istoimene općine koja onda biva pridružena općini Prijedor.
Aprila i maja 1992. Kozarac je opkoljen od strane JNA i jedinica Srpske Republike Bosne i Hercegovine a 24. maja 1992. i napadnut. Nakon pada 26. maja preživjelo stanovništvo Kozarca deportovano je u logore Omarska, Keraterm i Trnopolje. Juna 1992. Kozarac je opljačkan i popaljen, a njegovi stanovnici koji su preživjeli logorske torture, protjerani. Preko 1800 Kozarčana se vodi kao nestali ili ubijeni u toku rata u BiH.
Stanovništvo [uredi - уреди]
| Nacionalnost | 1991. |
| Srbi | 96 |
| Muslimani | 3.740 |
| Hrvati | 35 |
| Jugosloveni | 117 |
| ostali | 57 |
| Ukupno | 4.045 |
Privreda [uredi - уреди]
Zbog povoljnog geografskog položaja, klimatskih uslova, kao i velikog prometa ljudi u turističkoj sezoni, Kozarac i okolina su plodno tlo za turizam, trgovinu, poljoprivredu, ugostiteljstvo, šumarstvo i drvopreradu, ribolov i lovni turizam. Ovome uveliko doprinose povoljne geografsko-klimatske odlike kao što su plodno zemljište u potkozarskoj dolini (takozvana "kozaračka Posavina"), velike šumske površine na Kozari, ribnjak "Saničani" (površine 20 kvadratnih kilometara), veliki broj sunčanih dana u godini, učestale padavine i blage zimske temperature. Jake saobraćajne veze (magistralni put, obližnja željeznička stanica, najbliži aerodrom udaljen 50 km) kao i blizina Hrvatske i Slovenije, čine ovo mjesto pogodnim za otvaranje proizvodnih pogona i proizvodnju robe namijenjenu za izvoz. Navedene prednosti, kao i niski troškovi proizvodnje doveli su već dvije inostrane firme u Kozarac (hrvatska "Nova Ivančica" (2007.) i austrijski "Austronet" (2008.)).
Reference [uredi - уреди]
- ↑ Nacionalni sastav stanovništva - Rezultati za Republiku po opštinama i naseljenim mjestima 1991.. Sarajevo: Izdanje Državnog zavoda za statistiku Republike Bosne i Hercegovine.
Vanjske veze [uredi - уреди]
- Kozarac.eu Privatni informativni portal
- Prvi Web katalog privrede u Kozarcu
|
|||||||
