Jablanica je reka na jugu Srbije, leva pritoka Južne Morave. Nastaje spajanjem Tularske i Golemobanjske reke, koje se formiraju na padinama planina Goljaka (1073 m) i njegovih ogranaka. Od sastava izvorišnih krakova (kod sela Maćedonci) do ušća u Južnu Moravu u Leskovačkoj kotlini (kod sela Pečenjevca), dužina joj iznosi 84,5 -{km}-. Reke od kojih nastaje teku planinskim zamljištem i imaju veliki pad, klisuraste doline i brojne brzake. Sličnih je osobina i sama Jablanica u toku do Lebana odnosno do ulaska u Leskovačku kotlinu. U gornjem i srednjem toku nazivaju je i Medveđa[1], a tek nizvodno od sela Šilova, na dužini od oko 50 -{km}-, samo Jablanica. U Leskovačkoj kotlini teče širokom i plitkom dolinom, ima mali pad i mnoge meandre. Površina sliva joj iznosi 896 km², a prosečni protok na ušću je 5 m³/s. Najznačajniju pritoku Šumansku reku, prima sa desne strane kod Lebana. Jablanica je bujičava, nosi ogromnu količinu materijala, ranije se često izlivala iz korita (tačno kao sat, svakih 10 godina 1986, 1976, 1966,... tzv. „desetogodišnja voda“; najveća poplava desila se 1976.g.), plavila obradive površine, odnosila saobraćajnice, mostove i pričinjavala druge štete. Inače predstavlja najveću sušicu (potpuno presušuje u toku leta i zime) u Srbiji i jednu od najvećih u Evropi[2].
- ↑ dr Tomislav Rakičević un. prof, PMF Beograd, u Enciklopediji Jugoslavije JLZ Zagreb 1988. tom V str 697
- ↑ Rakićević, T. L. (1972). Jablanica - najveća sušica u Srbiji, Zbornik radova Geografskog fakulteta, Beograd
Srbija
