Imanuel Velikovski

Izvor: Wikipedia

Imanuel Velikovski (eng. Immanuel Velikovsky, rus. Иммануи́л Велико́вский; Vitebsk, 10. jun 1895 - Prinston, 17. novembar 1979) je bio američki pseudoistoričar, najpoznatiji kao autor brojnih kontroverznih knjiga koje reinterpretiraju događaje iz drevnoj istoriji, među kojima je bestseler u SAD „Svetovi u sudaru“, objavljena 1950.[1] godine. Prethodno je imao značajnu ulogu u osnivanju Hebrejskog univerziteta u Jerusalimu, i bio je ugledni psihijatar i psihoanalitičar.

Njegove knjige koriste komparativnu mitologiju i antičke književne izvora (uključujući i Bibliju) da dokažu da je Zemlja doživela katastrofalni bliski kontakt drugim planetama (Venerom i Marsom) u drevnim vremenima. Velikovski tvrdi da su elekotrmagnetske pojave imale značajnu ulogu u nebeskoj mehanici. Takođe zastupa revidiranu hronologiju starog Egipta, Grčke, Izraela i drugih kultura drevnog Bliskog istoka. Cilj revidirane hronologije je da objasni mračno doba istočnog Sredozemlja (oko 1100 - 750. pne.) i pomiri biblijsku istoriju sa prihvaćenom arheologijom i egipatskom hronologijom.

Teorije Velikovskog su energično odbačene ili ignorisane od strane akademske zajednice.[2] Ipak, njegove knjige se često dobro prodaju i dobijaju oduševljenu podršku u laičkim krugovima, često praćene tvrdnjama o nepoštenom tretmanu za Velikovski od strane priznatih akademija.[3][4][5][6] Kontroverze oko njegovog rada i njegovog prijema se često nazivaju „afera Velikovskog“.[7][8][9]

Izvori[uredi - уреди]

  1. Princeton University press release, July 29, 2005 (quoted on website of Dr. Ruth Velikovsky Sharon)
  2. Trevor Palmer, Perilous Planet Earth: Catastrophes and Catastrophism through the Ages, Cambridge University Press, ISBN 0-521-81928-8. pp.116-119.
  3. Morrison, David (2001). Velikovsky at Fifty: Cultures in Collision on the Fringes of Science. Skeptic, 9 (1), 62-76; reprinted in Shermer, Michael (editor) (2002). The Skeptic Encyclopedia of Pseudoscience, Santa Barbara, Calif. ISBN 1-57607-653-9. 473-488.
  4. Cohen, Daniel (1967). Myths of the Space Age, Dodd Mead. LCCN 67-25108. Chap. VIII, Immanuel Velikovsky — the Man Who Challenged the World, pp. 172-94.
  5. Gordon, Theodore J. (1966). Ideas in Conflict, St. Martin's Press. LCCN 66-23261. Chap. 2, The Miracles of Exodus, pp. 18-48.
  6. Fair, Charles (1974). The New Nonsense: The End of the Rational Consensus, Simon and Schuster. ISBN 0-671-21822-0. Chap. viii, Speaking of Flying Objects ... , pp. 139-86.
  7. Bauer, Henry H. (1992). The Velikovsky Affair Aeon, 2 (6), 75-84. Homestead.com This article, a comprehensive overview, originally appeared in Dec. 1988 La Recherche, pp. 1448-55.
  8. Bauer, Henry H. (1996). Velikovsky, Immanuel, in Gordon Stein (editor), The Encyclopedia of the Paranormal. Prometheus Books. ISBN 1-57392-021-5. pp. 781-788.
  9. Grove, J. W. (1989). In Defence of Science: Science, technology, and politics in modern society, University of Toronto Press. ISBN 0-8020-2634-6. Chap. 5, Pseudo-science, pp. 120-50; adapted from Grove, J. W. (1985). Rationality at Risk: Science against Pseudoscience. Minerva, 23 (2), 216-40.


P vip.svg Nedovršeni članak Imanuel Velikovski koji govori o ličnosti je u začetku. Dopunite ga prema pravilima Wikipedije.