Hodžkinova bolest

Izvor: Wikipedia
Hodžkinova bolest
Klasifikacija i spoljašnji resursi

Mikrografija prikazuje Hodžkinov limfom
ICD-10 C81.
ICD-9 201
ICD-O 9650/3-9667/3
DiseasesDB 5973
MedlinePlus 000580
eMedicine med/1022
MeSH D006689

Hodžkinova bolest (Morbus Hodgkin) ili limforetikulom je maligno oboljenje limfocitnog tkiva koje se karakteriše bujanjem ćelija poznatih kao Rid-Sternbergove ćelije, što dovodi do bezbolnog progresivnog uvećanja limfnog tkiva (najčešće limfnih žlezda). To je najčešći oblik malignog limfoma i čini oko 40% svih malignih limfoma. Prvi celovitiji opis ove bolesti dao je Tomas Hodžkin 1832. godine.

Učestalost[uredi - уреди]

Limfomi čine oko 3-6% svih malignih tumora. Zajedno sa pojedinim vrstava leukemije, oni čine grupu limfoproliferativnih oboljenja. Stopa učestalosti na 100.000 ljudi iznosi 3,3 za muškarce i 2,3 za žene. U Južnoj Americi i tropskoj Africi bolest se javlja isključivo u dečjem i ranom pubertetskom dobu, a posle 20-te godine života se naglo smanjuje i iščezava. Nasuprot tome, u Japanu se Hodžkinova bolest obično javlja tek posle 30-te godine i sa starenjem se učestalost stalno povećava. U SAD i Evropi postoje dva zamaha ove bolesti, oko 28. i 60. godine života.

Etiologija i klasifikacija bolesti[uredi - уреди]

Uzrok nastanka bolesti je nepoznat. Pretpostavlja se da nastaje u korelaciji naslednog faktora i faktora spoljne sredine. Ispitivanja pokazuju da bolest u dečjem i mladićkom dobu uglavnom izaziva virus, a da kasnije sa starenjem nastaje usled somatskih mutacija i slabljenja imunološkog sistema.

Hodžkinova bolest kod 90% bolesnika počinje u jednoj od limfnih žlezda, a u preostalih 10% slučajeva u nekom od organa. Vratne limfne žlezde su najčešće mesto njene prve lokalizacije. Klinički (anatomski) bolest se kategoriše na sledeći način:


Stadijum I lokalizacija samo u jednoj limfnoj žlezdi.
Stadijum II lokalizacija u dva ili više limfnih područja, sa iste strane dijafragme.
Stadijum III lokalizacija u limfnom tkivu sa obe strane dijafragme (limfne žlezde, slezina i Valdejerov prsten).
Stadijum IV difuzna zahvaćenost jednog ili više ekstralimfnih organa, uz oboljenje limfnih žlezda ili bez njega.

Simptomi[uredi - уреди]

Histopatološki preparat hodžkinovog limfoma, dobijen biopsijom limfnog čvora

Dominantan znak u kliničkoj slici su prisutni uvećani limfni čvorovi bez simptoma. Većina bolesnika ima povećane vratne limfne čvorove, te limfne čvorove medijastinuma što može uzrokovati kašalj. U zavisnosti od napretka bolesti mogu se javiti i drugi simptomi poput povišene telesne temperature, noćnog znojenja, gubitka telesne težine i svraba.

Odsustvo sistemskih znakova bolesti se obeležava velikim slovom "A", a prisustvo velikim slovom "B". Odsustvo bioloških nenormalnosti (ubrzana sedimentacija, hipoferemija i sl) se obeležava malim slovom "a", a prisustvo ovih poremećaja malim slovom "b".

Dijagnoza[uredi - уреди]

Kompjuterizovana tomografija trbuha prikazuje veličinu svih žlezda, kao i stanje organa u abdomenu. Nuklearna magnentna rezonanca je osetljivija od kompjuterizovane tomografije, dobija se više detalja o žlezdama i organima, i svakako je manje šteta jer nema zračenja organizma. Laboratorijska ispitivanja obuhvataju ispitivanje krvne slike i utvrđivanje promena u njoj. Takođe je neophodno histološko ispitivanje kostne srži radi potvrđivanja ili isključivanja postojanja Hočkinovog limfoma. Radioizotopska ispitivanja rade se kad postoje promene na koštanom sistemu, slezini i jetri.

Lečenje i prognoza[uredi - уреди]

U zavisnosti od kliničkog stadijuma i patohistološkog tipa, tok bolesti može da bude različit. Hodžkinov limfom je izlečiv radioterapijom, kombinovanom hemoterapijom, ili kombinacijom i jednog i drugog, u 50-80% slučajeva. Uobičajno je da se stadijumi I i II tretiraju radioterapijom, a stadijumi III i IV primaju hemoterapiju, ali u zavisnosti od slučaja može se primeniti i kombinacija radio i hemoterapije. Kao značajni prognostički faktori navode se klinički stadijum, pol, godine, postojanje velike tumorske mase i sl. Zapaženo je da znatno bolju prognozu imaju bolesnici u ranim kliničkim stadijumima (I-II A), osobe ženskog pola, osobe mlađe od 30 godina, kao i bolesnici koji nemaju veliku tumorsku masu. S obzirom da je u bolesnika sa Hodžkinovom bolesti poremećen ćelijski imunitet, ovi bolesnici češće obolevaju od tuberkuloze, različitih oportunističkih infekcija itd.

Reference[uredi - уреди]

  • S. Stefanović i saradnici: "Specijalna klinička fiziologija", Beograd-Zagreb 1980.
  • Sajt www.stetoskop.info
Star of life.svg Molimo Vas, obratite pažnju na važno upozorenje u vezi tema o zdravlju (medicini).