Heptarhija

Izvor: Wikipedia

Heptarhija (engleski: The Heptarchy, od grčke riječi koja doslovno znači "sedmovlašće") je naziv za sedam anglosaksonskih država koje su postojale u južnoj, istočnoj i centralnoj Britaniji za vrijeme kasne antike i ranog srednjeg vijeka, a čijim je ujedinjenjem početkom 9. vijeka nastala Kraljevina Engleska. Pod državama Heptarhije se tradicionalno smatraju Northumbria, Mercia, Istočna Anglija, Essex, Kent, Sussex i Wessex.

Izraz je u upotrebi od 16. vijeka, ali ideja o sedam anglosaksonskih kraljevstava kao pretečama engleske države se pripusuje engleskom historičaru Henryju od Huntigtona koju je u 12. vijeku iznio na stranicama svoje knjige Historia Anglorum.[1]

Napomene[uredi - уреди]

Literatura[uredi - уреди]

Izvori[uredi - уреди]

  • Westermann Großer Atlas zur Weltgeschichte

Dodatna[uredi - уреди]

  • Stenton, F. M. (1971) Anglo-Saxon England, 3rd edition. Oxford U. P.
  • Campbell, J. et al. (1991) The Anglo-Saxons. Harmondsworth: Penguin

Eksterni linkovi[uredi - уреди]

Prethodi:
Post-rimska Britanija
Heptarhija
circa 550–927
Slijedi:
Kraljevina Engleska