Henri Désiré Landru

Izvor: Wikipedia
Henri Désiré Landru
Opće informacije
Ime po rođenju Henri Désiré Landru
Također poznat kao Plavobradi,
Mnogi pseudonimi, uključujući "Monsieur Diard" i "Dupont"
Rođenje 12. april 1869.
Paris, Francuska
Smrt 25. februar 1922. (dob: 52)
Versailles, Francuska
Uzrok smrti dekapitacija giljotinom
Presuda ubistvo
Ubistva
Broj žrtava 11
Zemlja Francuska
Datum hvatanja 12. april 1919

Henri Désiré Landru (12. april 1869 – 25. februar 1922) (francuski izgovor: [ɑ̃ʁi deziʁe lɑ̃dʁy]) bio je francuski serijski ubica koji je, zahvaljujući što su mu žrtve bile imućne žene namamljene lažnim obećanjima o braku, stekao reputaciju "Plavobradog".

Landru je ubistva započeo za vrijeme Prvog svjetskog rata, kada je radio kao trgovac namještaja. Prije toga je iza sebe imao propali brak sa četvoro djece, te još dvoje djece iz vanbračne veze; od 1900. godine je nekoliko puta bio uhapšen i osuđen zbog prevare i u zatvoru odsjedio dvije godine. Motiv njegovih ubistava je bio prije svega financijske prirode; svoje je žrtve pronalazio preko oglasa za usamljena srca u novinama, predstavljajući se "kao ozbiljni i situirani gospodin od 43 godine". Žrtve bi doveo u svoju parišku vilu gdje bi ih ubio, a potom njihove leševe raskomadao i spalio u peći. Nakon toga je, koristeći njihove dokumente i krivotvorene potpise preuzimao njihov novac. Landru je otkrivanje nastojao izbjeći koristeći niz lažnih imena; međutim, godine 1919. ga je prepoznala sestra jedne od njegovih žrtava te je uhapšen. Ispočetka je optužen samo za pronevjeru, ali je policija nakon mukotrpne istrage pronašla dokumente koji ga povezuju sa 11 žrtava. Landru je na suđenju proglašen krivim za ubistva, osuđen na smrt i pogubljen giljotiniranjem.

Landru je inspirirao niz referenci u popularnoj kulturi, među kojima se ističe kontroverzni Chaplinov film Monsieur Verdoux iz 1947. godine, kao i Chabrolov biografski film Landru iz 1962. godine.


Popis žrtava[uredi - уреди]

  1. Mme. Jeanne-Marie Cuchet (posljednji put viđena u januaru 1915)
  2. Mme. Cuchetin sin, André Cuchet (posljednji put viđen u januaru 1915)
  3. Mme. Thérèse Laborde-Line (posljednji put viđena 26. juna 1915)
  4. Mme. Marie-Angélique Guillin (posljednji put viđena 2. augusta 1915)
  5. Mme. Berthe-Anna Héon (posljednji put viđena 8. decembra 1915)
  6. Mme. Anne Collomb (posljednji put viđena 25. decembra 1915)
  7. Andrée-Anne Babelay (posljednji put viđena 12. aprila 1916)
  8. Mme. Célestine Buisson (posljednji put viđena 19. augusta 1916)
  9. Mme. Louise-Joséphine Jaume (posljednji put viđena 25. augusta 1917)
  10. Mme. Anne-Marie Pascal (posljednji put viđena 5. aprila 1918)
  11. Mme. Marie-Thérèse Marchadier (posljednji put viđena 15. januara 1919)[1]

Izvori[uredi - уреди]

Vanjske veze[uredi - уреди]