Guverneri rimske Britanije

Izvor: Wikipedia

Ovaj članak predstavlja popis guvernera rimske Britanije. Kao Britannia, rimska Britanija je bila konzularna provincija, što znači da je svakog guvernera prije stupanja na dužnost morali u Rimu služiti kao konzuli. S obzirom da se taj čin mogao dobiti kao suffect (zamjenik) ili ordinares (redovno), guverneri su najčešće bili bivši redovni konzuli koji su navedeni u popisu ranih carskih konzula. Kasniji guverneri su pripadali nižem, odnosno viteškom staležu.

Svbi guverneri nisu navedeni u rimskim historijama, a mnoge se spominje tek u epigrafskim ili posrednim izvorima kao što su pisma iz Vindolande. Nakon što je opozvan Gnej Julije Agrikola godine službe imenovanih guvernera se tek mogu posredno zaključiti. Ostali su potpuno anonimni, a od doba kada se Britanija podijelila na više provincija podaci su prilično oskudni.

Guverneri iz doba Julijevsko-Klaudijevske dinastije[uredi - уреди]

Guverneri iz doba Flavijevske dinastije[uredi - уреди]

Guverneri Trajanovog doba[uredi - уреди]

Hadrijanovi guverneri[uredi - уреди]

Antoninski guverneri[uredi - уреди]

Severovski guverneri[uredi - уреди]

Neki izvori navode još jednog guvernera - drugog Ulpija Marcela. Za njega se tvrdilo da je bio sin ranijeg Ulpija Marcela te da je služio oko 211. To se temelji na pogrešno datiranom natpisu, i danas se smatra da je referenca vezana uz ranijeg Ulpiija Marcela .

Dva sina cara Septimija Severa - Karakala i Publije Septimije Geta - upravljali su provincijom neposredno nakon očevih pohoda između 208. i 211.

Podjela na Gornju (Britannia Superior) i Donju Britaniju (Britannia Inferior)[uredi - уреди]

Ovaj popis pretpostavlja da se podjela dogodila cca. 213.

Britannia Superior[uredi - уреди]

Britannia Inferior[uredi - уреди]

Dijeceza Britanija[uredi - уреди]

Nakon što je Britanija ponovno pripojena Rimskom Carstvu, otok je ponovno podijelio Dioklecijan, ovaj put u četiri zasebne provincije - Maxima Caesariensis na jugoistoku, čiji je glavni grad bio današnji London; Flavia Caesariensis na istoku, čiji je glavni grad bio današnji Lincoln; Britannia Secunda na sjeveru, čiji je glavni grad bio današnji York i Britannia Prima na zapadu (uključujući današnji Wales), čiji je glavni grad bio Cirencester. Peta provincija pod imenom Valentia je nakratko postojala na krajnjem sjveru. Svaka je imala guvernera iz viteškog staleža (praeses) a nadgledao ih je vicarius. Kasnije, u 4. vijeku, guverner provincije Maxima Caesariensis je morao imati konzularni čin. Dolje je navedeno nekoliko imena koja su ostala sačuvana iz tog perioda - a koji je trajao 100 godina, odnosno do 408. kada su rimsku civilnu upravu protjerali domoroci.

Vicarii[uredi - уреди]

Guverneri[uredi - уреди]

Domaći vladari[uredi - уреди]

Vojni vođe[uredi - уреди]

Literatura[uredi - уреди]

  • Frere, S, Britannia, Routledge, London, 1987
  • Salway, P, Roman Britain, OUP, Oxford, 1986
  • Eck, W. - Pangerl A., Ein Diplom für die classis Britannica aus dem Jahr 93 n. Chr. unter dem Statthalter Vicirius Proculus, ZPE 165, 2008, 227-231


Heraldic hourglass .svg Nedovršeni članak Guverneri rimske Britanije koji govori o historiji je u začetku. Dopunite ga prema pravilima Wikipedije.