George Grosz

Izvor: Wikipedia
George Grosz

Cafe, slika čiji je autor George Grosz
Ime po rođenju Georg Ehrenfried Groß
Rođenje 26. jul 1893. (1893-07-26)
Berlin
Smrt 6. jul 1959. (dob: 65)
Berlin
Nacionalnost njemačka, američka (od 1938)
Polje slikanje, crtanje
Pokret dadaizam, Nova objektivnost
Djela Pogreb (posvećn Oscaru Panizzi)


Georg Gros (nem. George Grosz; * 26. jul 1893, Berlin – † 6. jul 1959, Berlin) je bio nemački grafičar i slikar.

U Parizu je nakon dodira s futurizmom i dadaističkim ekscesima prešao na političku i socijalnu karikaturu u satiričkim časopisima. Njegov likovni izraz je nemilosrdna kritika nemačkog militarizma i buržoaske klase. Od nemačkog haosa posle Prvog svetskog rata do prvih simptoma nacističkog terora svoju likovnu dokumentaciju objavljivao je u ciklusima grafike: „Bog je s nama“, „Lice vladajuće klase“, „Evo čoveka“ Od slika itiču se „Pomrčina sunca“ i „Nemačka, jedna zimska bajka“. 1932. iselio se u SAD, gde je radio crteže za knjige. Uspomene svog života objavio je 1931. u Nemačkoj, a 1946. u Njujorku pod nazivom "Malo da i veliko ne".

Gros je učestvovao u Spartakističkom ustanku 1919. nakon koga je kraće vreme bio član KP Nemačke; nju je napustio posle posete Sovjetskoj Rusiji 1922. gde ga je razočarao totalitarni karakter komunističke vlasti. Nemačku je napustio pred nacističkim progonima i utočište našao u SAD čiji je državljanin postao 1938. Posle drugog svetskog rata se vratio u Nemačku i živeo u Berlinu. Tamo je i umro od posledica pada niz stepenice nakon jedne noćne pijanke.

Pojavljuje se kao lik u filmu Maks iz 2002. godine, gde ga tumači škotski glumac Kevin MekKid.

Eksterni linkovi[uredi - уреди]

2007

Commons-logo.svg U Wikimedijinoj ostavi nalazi se članak na temu: George Grosz