Fondaco dei Turchi

Izvor: Wikipedia
Fondaco dei Turchi
Fontego dei Turchi
Pgled na palaču Fondaco dei Turchi sa Kanala Grande
Pgled na palaču Fondaco dei Turchi sa Kanala Grande
Mjesto Venecija
Država  Italija
Vrijeme gradnje početak 13. vijeka
Obnova 1870
Korisnik Prirodoslovni muzej (Museo di Storia Naturale)
Tip građevine palača
Arhitektonski stil bizantska umjetnost
Arhitekti i izvođači radova
Arhitekt Giacomo Palmier
Tehnički podaci
Broj katova 3
koordinate: 45°44′N 12°32′E / 45.733, 12.533
Web www.msn.ve.it

Fondaco dei Turchi (venecijanski:Fontego dei Turchi) je bizantska palača u sestieru Santa Croce na Kanalu Grande Veneciji.

Historija[uredi - уреди]

Palaču je podigao početkom 13. vijeka bogati izbjeglica iz Pesara Giacomo Palmieri. [1] Mletačka republika kupila je palaču 1381 za rezidenciju ferrarskog vojvode Niccolò d'Este. [1]Prvih nekoliko vjekova svog postojanja, palača se uglavnom koristila kao rezidencija za visoke goste, tako je u njoj odsjeo i bizantski car Jovan VIII Paleolog 1438.[1]

Fontego dei Turchi, snimljen nešto prije restauracije
Fontego dei Turchi, nakon restauracije 1870.

Turski geto[uredi - уреди]

Od 1621 pa sve do 1838[1], zgrada se koristila kao svojevrsni geto za turske ("Turchi") trgovce i posjetitelje. Dobar dio tih Turaka, bili su trgovci sa Balkana (Bosna, Hercegovina, Crna Gora, Sandžak, Albanija, Epir, Srbija, Makedonija, Bugarska). Venecijanski fondaco bio je kombinacija svratišta, skladišta i tržnice po uzoru na slične turske bezistane i saraje. Korisnici fondaca imali su brojna ograničenja u pogledu trgovanja i kretanja po gradu, kao i ulaska u fondaco. Na taj način je Mletačka republika, željela ubiti dvije muhe od jednom, ona je benevolentno tim trgovcima i posjetiocima dala prostor za rad i boravak, ali je istovremeno na taj način željela strogo kontrolirati njihovu aktivnost po gradu.

Sličan fondaco, venecijanci su podigli za trgovce iz njemačkih zemalja Fondaco dei Tedeschi sa sličnim regulama.

Čak i nakon što je Napoleon osvojio Veneciju i srušio Mletačku republiku 1797, turski trgovci nastavili su koristiti fondaco sve do 1838. Fondaco se gotovo raspao polovicom 19. vijeka, pa je između 1860 - 1880 kompletno obnovljen (zapravo nanovo podignut) ali vrlo nestručno i proizvoljno od strane Federica Bercheta [1]- tako da je današnji objekt vrlo daleko od orginala, - orginalni bizantski fondaco nije imao nikakve ugaone tornjeve, koje današnji ima.

Fondaco danas[uredi - уреди]

Od 1890. do 1923., palača se koristila za smještaj staroga Muzeja Correr[1], koji je preseljen na Trg Svetog Marka u zgrade Pookurativa (Procuratie Nuove i Procuratie ala Napoleonica). Od tada je Fondaco sjediše Venecijanskog prirodoslovnog muzeja.

Izgled[uredi - уреди]

Fontego dei Turchi je dvoetažna palača, uz kanal - ima portico, prostrani nadsvođeni trijem sa deset stupova, za istovar robe s brodova. Iz portika se uz niz odvojenih dućana dolazilo do stražnjeg dvorišta. Prvi kat ima sličan raspored, kao prizemlje samo što je umjesto portika tu velika lođa podjeljena sa 16 stupova, sa svijetlom dvoranom iz koje se ulazilo u sobe za boravak i rad trgovaca. Bočne strane bile su zatvorenije (tu su bile sobe za boravak), danas imaju umjesto toga ugaone kule.

Bibliografija[uredi - уреди]

  • Marcello Brusegan. La grande guida dei monumenti di Venezia. Roma, Newton & Compton, 2005. ISBN 88-541-0475-2.
  • Guida d'Italia – Venezia. 3a ed. Milano, Touring Editore, 2007. ISBN 978-88-365-4347-2.

Izvori[uredi - уреди]

Eksterni linkovi[uredi - уреди]