Fluidinski motor

Izvor: Wikipedia
Koncept fluidinskog motora.
Test modela fluidinskog motora.
Detalj koji pokazuje pomjeranje vodenog stuba u lijevoj cijevi.

Fluidinski motor je varijanta Stirlingovog motora alfa ili gama konfiguracije sa jednim ili više tekućih (tečnih) klipova. Sadrži radni gas, jedan ili više tekućih klipova i klip-pomjerač gasa (tekući ili standardni). Za zidove cilindra služe cijevi u kojima se nalazi voda i vazduh.

Rad koji proizvodi vodeni klip se obično koristi za pogon pumpe. Pumpa je van samog motora i ima dva ventila za vodu, ulazni i izlazni. Jedan kraj pumpe je otvoren, pa su radni pritisci fluidinskog motora blizu atmosferskog pritiska.[1][2]

Prednosti i mane[uredi - уреди]

Prednost motora je odsustvo dijelova koji se habaju jer u osnovnoj verziji nema klasičnih klipova i cilindara, i laka izrada. Nedostaci su nizak stepen iskorištenja, i otežano korištenje osim za pumpanje vode.

Rad motora[uredi - уреди]

Fluidinski motor Stirling gama tipa, sa tekućim klipom i pomjeračem gasa u obliku standardnog klipa. 2 - hladni gas, 3 - klip-pomjerač gasa, 4 - vrući gas.

Rad jedne verzije fluidinskog motora prikazane na slici desno je sljedeći. Pri zagrijavanju gasa u komori, isti se širi i potiskuje nadolje vodu u U-cijevi. To kretanje se podesnim mehanizmom prenosi na klip-pomjerač gasa, koji mijenja položaj u cilindru i prebacuje vrući vazduh na gornju stranu cilindra, gdje se hladi i smanjuje zapreminu. To odmah dovodi do vraćanja vode na prijašnji nivo, ali i do vraćanja klipa za pomjeranje gasa, i on sad prebacuje ohlađeni gas u donji dio cilindra. Tu se gas opet zagrijava, širi, i ciklus se ponavlja.

Vidi još[uredi - уреди]

Reference[uredi - уреди]

  1. Oak Ridge (US) National Labs, Pristupljeno 29. 4. 2013.
  2. "Liquid Piston Stirling Engines", C. D. West, 1983, Van Nostrand Reinhold, New York

Spoljašnje veze[uredi - уреди]

Literatura[uredi - уреди]