Erih Koš
| Erih Koš | |
|---|---|
 |
|
| Rođen/a | 15. april 1913. |
Erih Koš (*15. 4. 1913., Sarajevo) je srpski književnik, prevodilac i akademik.
Sadržaj/Садржај |
Biografija [uredi - уреди]
Osnovnu školu i gimnaziju završio je u Sarajevu. Diplomirao je pravo na Beogradskom univerzitetu 1935. godine.
U narodnooslobodilačkom ratu Erih Koš je učestvovao od 1941. godine. U partizanskim jedinicama obavljao je razne vojne i političke dužnosti u Bosni i Crnoj Gori.
Posle oslobođenja, Erih Koš je bio, potpredsednik Komiteta za kulturu Vlade FNRJ, zatim načelnik Ministarstva za kulturu i prosvetu u Saveznom izvršnom veću. Jedno vreme bio je u diplomatiji. Radio je, potom, u Narodnom muzeju, kao pomoćnik upravnika. Na dužnosti generalnog sekretara Jugoslovenske lige za mir, nezavisnost i ravnopravnost naroda proveo je pet godina (1964-1969).
Proze Eriha Koša nalaze se u više antologija i zbornika savremene srpske i jugoslovenske književnosti. Takođe, radovi i knjige objavljivani su mu i na ostalim jezicima u Jugoslaviji, kao i u Čehoslovačkoj, Engleskoj, Sjedinjenim Državama, Sovjetskom Savezu, Zapadnoj i Istočnoj Nemačkoj, Holandiji, Bugarskoj, Mađarskoj i Italiji. Tako isto, sam Koš prevodio je na srpskohrvatski jezik sa nemačkog i engleskog.
Bio je u više mandata član uprave Udruženja književnika Srbije, kao i predsednik i član uprave PEN- kluba Srbije. Učestvovao je, zapaženim referatima, na više kongresa ove međunarodne književne organizacije. Takođe, jedan je od osnivača i prvih urednika časopisa "Savremenik".
Srpska akademija nauka i umetnosti izabrala je Eriha Koša 1974. za dopisnog i 1978. godine za svog redovnog člana.
Danas je profesionalni književnik. Radi i živi u Beogradu.
Bibliografija [uredi - уреди]
Zbirke pripovedaka [uredi - уреди]
- U vatri (1947)
- Tri hronike (1949)
- Zapisi o mladim ljudima (1950)
- Vreme ratno (1952)
- Najlepše godine (1955)
- Kao vuci (1958)
- Prvo lice jednine (1963)
- Na autobuskoj stanici (1974)
- Izlet u Paragvaj, kao osmu knjigu Sabranih dela (1983)
- Bosanske priče (1984);
Romani [uredi - уреди]
- Čudnovata povest o kitu velikomtakođe zvanom Veliki mak (1956)
- Il Tifo (1958)
- Novosadski pokolj (1961)
- Imena (1964)
- Mreže (1967)
- Dosije Hrabak (1971)
- U potrazi za Mesijom (1978)
- Šamforova smrt (1986)
- Pisac govora (1989)
- Miševi (1991)
- Kuća 25a (1994);
Knjige eseja i članaka [uredi - уреди]
- Taj prokleti zanat spisateljski (1965)
- Zašto da ne (1971)
- Pripovetka i pripovedanje (1980)
- Satira i satiričari (1985)
Knjige autobiografske proze [uredi - уреди]
- Uzgredne zabeleške (1990)
- Između redova (1994)
- Odlomci i sećanja
- Pisci I i II
Priznanja [uredi - уреди]
Za svoje književno delo akademik Erih Koš je dobio više priznanja, među ostalim i nagradu Saveza književnika Jugoslavije za roman Veliki mak (1958), Oktobarsku nagradu Beograda za zbirku Prvo lice jednine (1964) i NIN-ovu nagradu za najbolji roman godine Mreže (1968). Takođe, dodeljeno mu je i najveće priznanje Srbije - Sedmojulska nagrada, koju je dobio za životno delo.
