Darma
Dharma/dhamma (sanskrit: धर्म dharma; pali: धम्म dhamma) je višeznačan indijski filozofski termin. Neka od značenja su: ustanovljenje, poredak, zakon, ispravnost, doktrina.
Sadržaj/Садржај |
[uredi - уреди] Etimologija
Reč je nastala iz sanskritskog koren dhr, koji znači "držati", "održavati".[1] Prvobitno je značila ono što drži univerzum zajedno, podršku materijalnog ili moralnog postojanja. Označava i kosmičku zakonitost u kojoj je, prema učenju o karmi, moralni osnov iskonskiji od materijalnog. Odatle proizilaze značenja: vrlina, ispravnost, istinitost.[2]
Dharma može značiti: učenje, religija, istina, doktrina, ispravnost, vrlina, suština, "atom", pojava, priroda, zakon, pravilo, svojstvo i entitet[1]. Neka od ovih značenja koriste se i u čitavoj indijskoj religiji, dok su druga karakteristična samo za budizam. Takođe, na indijskim jezicima može označavati nečiju veroispovest.
[uredi - уреди] Dharma u hinduizmu
U Vedama se upotrebljava u istom smislu kao rita, odnosno označava kosmički i moralni poredak. U indijskoj filozofiji, darma je središnji koncept koji objašnjava "uzvišenu istinu" ili krajnju stvarnost sveta. On može i označavati nečije etičke dužnosti ili vrlinu, odnosno, principe ponašanja koje bi ljudska bića trebalo da slede kako bi živeli u skladu sa prirodnim poretkom stvari. Njen osnovni smisao uključuje i kineski tao.[2]
[uredi - уреди] Ddarma/dhamma u budizmu
U budističkim tekstovima se sreću različita značenja termina dharma/dhamma, od kojih su neka: zakon, učenje, pravilo, ispravnost, uzročnost, pojava, čestica (konstitutivni činilac pojavnog sveta, nalik atomu).[3] Preciznija određenje svih tih značenja posebno je razradio Buddhaghosa (5. vek), izdvajajući četiri glavna značenja dhamme[2]:
- učenje,
- vrlina,
- kosmički zakon i
- pojava "lišena istinskog bitka".
Najviše se ističe prvo značenje, pri čemu se podrazumeva Budina dharma/dhamma, oslobađajući zakon koji je otkrio i objavio Buda.[3] Dharma/dhamma u ontološkom smislu prethodi čak i Gotama Budi, koji predstavlja njenu manifestaciju. Bude dolaze i odlaze, ali se dharma/dhamma, u svom izvornom obliku, proteže u beskraj. U tom kontekstu ona je u izvesnom smislu analogna grčkom pojmu logosa[1]. Budući da izlažu istinu dharme/dhamme, Budine besede se skupno označavaju kao dharma/dhamma. Život koji se živi u skladu sa istinom koju je izložio Buda je život prožet dharmom/dhammom.
| “ | Čak i vladar sveta, istinoljubiv i pravedan kralj, ne vlada svojom zemljom sam, već uz sebe ima još jednog vladara. To je Dhamma, zakon pravednosti. | ” |
Značenja uzročnost i uzročnik važna su posebno za budističku teoriju o pojavnoj prirodi sveta (vidi: abhidhama). U izvesnom smislu dharma/dhamma znači pojavu i odgovara grčkom terminu fenomen. Budući da su predmeti čula sintetske tvorevine, a elementi koji ih tvore podložni neprekidnoj meni, i ti se nazivaju elementi dharme/dhamme.
Budistima je dharma/dhamma ono što je brahmanskim filozofima brahman. Buda je namerno umesto brahmana stavio pojam dharma/dhamma, umesto večne i nepromenljive svetske duše ideju večnog nastanka i prolaznosti, a umesto predstave o supstanciji predstave o nesupstancijalnosti
—Gajger
Dharma čakra/dhamma ćakka (točak zakona) označava Budino stavljanje u pokret točka zakona objavljenjem učenja o četiri plemenite istine.
[uredi - уреди] Napomene
[uredi - уреди] Vidi još
