Crnogorsko-turski rat
| Crnogorsko-turski rat | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
 Crnogorska zastava iz bitke kod Vučjeg dola, oštećena od turskih metaka. |
|||||||
|
|||||||
| Zaraćene strane | |||||||
 Crna Gora |
Šablon:Country data Osmansko carstvo | ||||||
| Komandanti i vođe | |||||||
| Nikola I Petrović Marko Miljanov |
Ahmed Muhtar-paša Osman paša Selim-paša |
||||||
| Snage | |||||||
| ? | ? | ||||||
Crnogorsko-turski rat je bio je rat između Crne Gore i Otomanskog carstva koji se vodio između 1876. i 1878. Rat je okončan pobedom Crne Gore. U ratu je vođeno 6 većih i 27 manjih bitaka, a među njima je bila presudna bitka kod Vučjeg dola.
Ustanak u obližnjoj Hercegovini je izazvalo niz pobuna i ustanaka protiv Otomanskog carstva u Evropi. Crna Gora i Srbija su se složile da objave rat Turskoj 18. juna 1876, čime je počeo rat. Crnogorci, u savezu sa Herzegovcima su pobedili. Bitka koja je bila ključna za pobedu Crne Gore u ratu je bila bitka kod Vučjeg dola. U 1877. Crnogorci su vodili teške bitke duž granice sa Hercegovinom i Albanijom. Knez Nikola I Petrović je preuzeo inicijativu i napao je turske snage koje su dolazile sa severa, juga i zapada. Osvojio je Nikšić (24. septembra 1877), Bar (10. januara 1878), Ulcinj (20. januara 1878), Grmožur (26. januara 1878) i Vranjinu i Lesendro (30. januara 1878)
Rat je okončan kada je Otomansko carstvo potpisala primirje sa Crnom Gorom u Jedrenu 13. januara 1878. Napredovanje Ruske Imperije ka Istambulu je primoralo Otomansko carstvo da potpiše mir, čime je priznata nezavisnost Crne Gore, Srbije i Rumunije, a teritorija Crne Gore uvećana sa 4.405 km² na 9.475 km². Crna Gora je takođe dobila gradove Nikšić, Kolašin, Spuž, Podgoricu, Žabljak, Bar, kao i izlaz na Jadransko more.
