Cikloalkeni
Izvor: Wikipedia
Cikloalken ili cikloolefin je tip alkenskog ugljovodonika koji sadrži zatvoren prsten, ali nema aromatični karakter. Neki cikloalkeni, kao što su ciklobuten i ciklopenten, se mogu koristiti kao monomeri za proizvodnju polimernih lanaca. Ukoliko prsteni nisu veoma veliki, cikloalkeni su uvek cis isomers, i termin cis se izostavlja iz imena. Kod velikih prstena, trans dvostruke veze se mogu javiti, dajući trans-cikloalkene.[1][2]
Primeri[uredi - уреди]
Literatura[uredi - уреди]
- ↑ Clayden Jonathan, Nick Greeves, Stuart Warren, Peter Wothers (2001). Organic chemistry. Oxford, Oxfordshire: Oxford University Press. ISBN 0-19-850346-6. http://www.organic-chemistry.org/books/reviews/0198503466.shtm.
- ↑ Smith, Michael B.; March, Jerry (2007). Advanced Organic Chemistry: Reactions, Mechanisms, and Structure (6th ed.). New York: Wiley-Interscience. ISBN 0-471-72091-7. http://books.google.com/books?id=JDR-nZpojeEC&printsec=frontcover.
Vidi još[uredi - уреди]
|
||||||||
| U G LJ I K O V O D I C I | |||||
| aciklički | ciklički | ||||
| ZASIĆENI | NEZASIĆENI | KARBOCIKLIČKI | HETEROCIKLIČKI | ||
| alkani | alkeni alkini |
zasićeni | nezasićeni | aromatski | |
| cikloalkani | cikloalkeni | areni | |||
