Call of Duty 2

Call of Duty 2
Razvio	Infiniti Vard (eng. Infinity Ward), Aspir Medija (eng. Aspyr Media)
Distributer(i)	Aktivižn (eng. Activision), Konami (eng. Konami)
Datum(i) objavljivanja	25. oktobar 2005.
Žanr(ovi)	Pucačina iz prvog lica
Platforme	Majkrosoft Vindouz, Xbox 360, Mobilni telefon, Mac OS X, Windows Mobile
Medijum	CD, DVD
Potrebne specifikacije sistema	Windows XP 1.4 GHz Procesor 256 MB RAM 8x CD-ROM 64 MB kompitabilna Video karta DirectX 9.0 kompitabilna 16-bit Zvučna karta 4 GB Slobodne memorije
Način kontrole	Tastatura, miš, džojstik
Prethodnik	Call of Duty

Call of Duty 2 je računarska simulacija istorijijskih događaja u Drugom svjetskom ratu. InfinityWard je napravila igricu, a kompanija Activision je pustila u prodaju. 25. oktobra 2005. Call of Duty 2 je pušten u prodaju za operativni sistem Majkrosoft Vindouz, a 15. novembra 2005. za igračku konzolu Xbox 360 na evropskom i američkom tržištu. Vremenom su se javljale verzije napravljene za razne mobilne telefone i druge uređaje.

Call of Duty 2 je pucačina iz prvog lica. Igrač može nositi dve puške, dimne bombe i bombe. Može da hoda, trči, čučne, legne i da preskače neke niže prepreke, kao što su rovovi i ruševine. U orijentaciji pomaže mali kompas koji se nalazi u donjem levom uglu. Na kompasu se posebnim simbolima označavaju ciljevi misije (žuta zvezda), saborci (živi-zelene strelice, mrtvi-bele strelice) i neprijatelji koji su skoro pucali (crvene tačke). Igrač, takođe, ima i dvogled koji mu može dosta pomoći, posebno u nekim misijama u Africi. Na nekim mestima igrač može koristiti tenkove i džipove.

Kada je igrač povređen ekran pocrveni, pa mora naći neki zaklon gdje će sačekati da se oporavi ili će u protivnom umreti. Call of Duty 2 se razlikuje od svog prethodnika, jer ne postoje kutije prve pomoći koje mogu da obnove energiju. Ako bomba padne u blizini igrača, pomaže bela strelica koja pokazuje gdje se nalazi bomba.

Igra

Kampanja

Kampanja se sastoji od pojedniačnih borbi koje su tematski povezane u 3 celine.

Rusija

Igra počinje zadacima u Rusiji. Igrač preuzima ulogu Vasilija Ivanoviča i vodi ga kroz bitku za Staljingrad tokom 1942. i 1943. godine. Nakon toga slijede misije u bici za Moskvu. Igraču zapovesti izdaje komandant Dmitrij Volski.

Ujedinjeno Kraljevstvo

Druga faza su borbe u severnoj Africi i Francuskoj. Lik koji igrač vodi zove se Džon Dejvis i član je 7. oružane divizije. Odmah u početku ova kampanja stavlja igrača u bitku kod El Almeina. Zanimljivost u vezi kampanje sa Britancima je to što igrate i s drugim likom, Dejvidom Velšom, u tenkovskoj bici u Libiji komandujući tenkom tipa Krusejder. Potom nastavlja kampanju sa Džonom Dejvisom u oslobađanju Tunisa i grada u Francuskoj Kana.

Amerika

U trećoj fazi igre igrač preuzima ulogu marinca Bila Tejlora koji učestvuje u iskrcavanju u Normandiji. Nakon toga, Amerikanci kreću u napad na nemačke artiljerijske baterije i pokušavaju zaustviti masivnu nemačku kontraofanzivu i igračev zadatak je da osvoji Kotu-400.

Poslednja bitka prelaz preko Rajne. Amerikanci pokušavaju da pređu u Nemačku preko Rajne i da je konačno okupiraju. Ta misija je zanimljiva jer igrač od samog starta je pod paljbom. Nakon prelaska Rajne igra se uglavnom u gradu. Poslednji zadatak je da uništite 2 nemačka tenka.

Režim za više igrača

Svaki multiplejer server može imati maksimalno 64 igrača. Igrači se međusobno povežu putem nekog od servera ili putem lokalne mreže. U multiplejer je stavljeno 13 zvaničnih mapa od kojih su tri uzete iz originalnog Call of Duty serijala. Kasnije su pravljene mnoge nove mape kako bi zadržale stare igrače i privukle nove. Izašle su tri serije ekstra paketa mapa Bonus Pack, Skirmish Pack, i Invasion Pack.

Danas se Call of Duty 2 multiplejer smatra jednom od najpopularnijih igrica na internetu, pa se zbog toga organizuju i razna takmičenja na kojim se igrači upoznaju međusobno i što je najvažnije takmiče u borbama.

U Wikimedijinom spremniku nalazi se još materijala vezanih uz temu:

Call of Duty 2