Branislav Sekulić

Izvor: Wikipedia
Branislav Sekulić
Datum rođenja 29.. oktobar, 1906.
Mesto rođenja Beograd, Srbija
Datum smrti 24.. septembar, 1968.
Mesto smrti Bern, Švajcarska Švajcarska
Klub
Klub -
Pozicija napadač
Klubovi kao omladinac
1921 -1924 FK Dušanovac (Beograd)
FK Karađorđe (Beograd)
Klubovi
Jugoslavija
Monpelje
Klub Franse
Grashoper
Uranija Ženeva
Jugoslavija
Jedinstvo
Reprezentacija
1925-1936 Kraljevine Jugoslavije 17/8

* Datum aktuelizovanja: {{{aktuelizovano_(datum)}}}

Olimpijski zapisi
Fudbal
Svetsko prvenstvo
Bronza 1930. Urugvaj Jugoslavija

Branislav-Bane Sekulić (29. oktobra 1906. Beogradu24. septembra 1968. Bern (Švajcarska), je bio jedan od najboljih jugoslovenskih fudbalera između dva rata, istaknuti trener i pedagog.

Počeo je da igra u beogradskim klubovima Javor, Dušanovac, Karađorđe i Soko kao igrač podmlatka, da bi već 1921. sa bratom Dragutinom zaigrao za prvi tim Dušanovca - sa svega 15 godina! Obojica su igrali i u Karađorđu (Bane kao centarfor) i osvojili prvenstvo drugog beogradskog razreda.

Posle Sokola, prelazi u beogradsku SK Jugoslaviju u čijem podmlatku su već igrali braća "Moša" i Nikola Marjanović, "Baja" Dragićević, "Čiča" Luburić i Dača Đurić. Sa ovim igračima doživeo je punu igračku afirmaciju i u dresu SK Jugoslavije odigrao je 156 utakmica i postigao 110 golova. Kao odličan tehničar i dobar strelac, posebno se istakao u prvenstvu 1924. i 1925. kad je SK Jugoslavija osvojila dve jedine titule prvaka države. Igrao je na mestu centarfora, leve polutke a najčešće kao levo krilo.

Uz 28 utakmica za reprezentaciju Beograda i dve za "B" ekipu Jugoslavije (19341937), za koji je postigao jedan gol, odigrao je i 17 utakmica za najbolju selekciju Jugoslavije i postigao osam golova. Debitovao je 4. novembra 1925. u prijateljskoj utakmici protiv Italije (1:2) u Padovi, a poslednju utakmicu odigrao je takođe u prijateljskoj utakmici 13. decembra 1936. protiv Francuske (0:1) u Parizu.

Branio je boje Jugoslavije na prvom Svetskom prvenstvu 1930. u Urugvaju, a 26. avgusta 1934. protiv Poljske (4:1) u Beogradu postigao je tri gola.

Kad je jula 1926. napustio Jugoslaviju, bio je među prvim jugoslovenskim fudbalerima koji su kao profesionalci igrali u inostranstvu. U Francuskoj je igrao za Monpelje i Klub Franse, i na kup utakmici Monpelje - SAP (11:0) postigao devet golova! Igrao je i u Švajcarskoj za ciriški Grashoper i ženevsku ekipu Urania.

Vrativši se u Jugoslaviju, u sezoni 1935/36. ponovo je igrao za beogradsku SK Jugoslaviju, zatim je prešao u Jedinstvo u kome je 1937. godine završio karijeru.

Tokom Drugog svetskog rata bio je u zarobljeništvu, a posle rata se istakao kao odličan trener i pedagog. Bio je trener beogradske Crvene zvezde, novosadske Vojvodine, subotičkog Spartaka, Proletera iz Zrenjanina i Jedinstva iz Stare Pazove, a kad je 1957. napustio Jugoslaviju, bio je trener u Friburgu (1961), Liježu (19621963), u Austriji (19651966) i 1967. ponovo u Friburu (Švajcarska). U periodu 19581960. bio je trener reprezentacije Švajcarske

Posle višemesečne bolesti umro je u Gradskoj bolnici u Bernu, a sahranjen je u mestu Belfo (-{Belfaux}-) kraj Fribura.

Trofeji[uredi - уреди]

SK Jugoslavija[uredi - уреди]

Vidi još[uredi - уреди]

Vanjske veze[uredi - уреди]

Šablon:SP30JUGf