Boris Malagurski

Izvor: Wikipedia


Boris Malagurski
sineast, aktivist
Boris Malagurski
Malagurski na Raindance Film Festivalu
Lični podaci
Profesionalna karijera
Filmovi Serije
Težina lanaca
Period aktivnosti 2005–present
http://www.malagurski.com

Boris Malagurski (Subotica, 11. avgust 1988 - ) je srpsko-kanadski sineast, televizijski voditelj i aktivist[1], poznat kao autor dokumentarnih i propagandističkih filmova sa istorijskom i društveno-političkom tematikom.

Neki od njegovih filmova se bave raspadom Jugoslavije i ratovima devedesetih, prikazujući događaje i teme sa naglašenom prosrpskom perspektivom. Malagurski je široj javnosti postao poznat kao zagovornik revizije sudske presude ubicama francuskog navijača Brisa Tatona, što je izazvalo žestoke kontroverze u Srbiji.

Manje je poznato da je pre nego što se posvetio snimanju političkih filmova, Malagurski uporno pokušavao da svoje viđenje o određenim temama (raspad SFRJ, Kosovo i sl.) progura kao preovlađujuće na Wikipediji. Nakon učestalih sukoba sa drugim korisnicima, lažnog predstavljanja i kršenja mnogih drugih Wikipedijinih pravila, Malagurskom su prvo oduzeta sva administratorska prava na srpskoj Wikipediji, a ubrzo su i njegovi nalozi na srpskoj i engleskoj Wikipediji trajno blokirani.

Rad na Wikipediji[uredi - уреди]

Boris Malagurski je oko 2005. počeo da uređuje Wikipediju, stekavši administratorska prava na srpskoj Wikipediji, ali je ubrzo došao u sukob sa mnogim regionalnim saradnicima na srpskoj, hrvatskoj i engleskoj Wikipediji. Na engleskoj Wikipediji je više puta blokiran, zbog "ekstremno jadnog ponašanja i kontinuiranog guranja tvrdokorne nacionalističke tačke gledišta uprkos ponovljenim zahtevima da se pridržava Wikipedijinog pravila neutralne tačke gledišta".[2]

Sredinom 2006. godine, nakon više puta ponovljenih obećanja da će se popraviti, Malagurski je prvo privremeno blokiran "zbog zloupotrebe administratorskog položaja i zbog nedoličnog ponašanja na Vikipediji u proteklih pola godine i više".[3] Nakon toga je zajednica srpske Wikipedije većinom od 71,43% izglasala da mu se oduzmu sva administratorska i birokratska prava zbog učestalih ličnih sukoba i uredničkih ratova, kršenja autorskih prava, lažnih obećanja da će se popraviti, destruktivnog delovanja na drugim Wikipedijama i teških ličnih uvreda.[3]

Nakon što su mu oduzeta sva ovlašćenja, Boris Malagurski je kao običan korisnik nastavio da ignoriše pravila Wikipedije, nakon čega je njegov nalog blokiran a njegova stranica obrisana. [4] Odmah nakon toga je nastavio uređivanje pod drugim nalogom (kao "Korisnik:Б2"), što mu je neko vreme tolerisano, ali je zbog ponovljenih izgreda početkom 2007. ponovo blokiran na dve nedelje[5], a potom i na neodređeno na srpskoj Wikipediji.[6]

Na engleskoj Wikipediji je tokom 2006. i 2007. blokiran više desetina puta.[7] Proverom na engleskoj Wikipediji ("Slučaj Bormalagurski") je utvrđeno da je Malagurski kreirao više lažnih naloga koje je koristio "da na svaki način podriva politiku Wikipedije".[8] Nakon više upozorenja, njegov nalog Bormalagurski je trajno blokiran na engleskoj Wikipediji.[9]

Nakon upornih i bezuspešnih pokušaja da svoje viđenje o istorijskim i političkim događajima (raspad SFRJ, Kosovo) progura kao preovlađujuće na Wikipediji, preorijentisao se na snimanje filmova o tim temama.

Filmografija[uredi - уреди]

Filmovi
Godina Naslov režiser producent scenarist montažer Napomene
2005 The Canada Project Da No No Da
2009 Kosovo: Can You Imagine? Da No Da Da
2011 The Weight of Chains Da Da Da No
2012 The Presumption of Justice Da Da Da No
2013 Belgrade Da Da Da No
2014 The Weight of Chains 2 Da Da Da No u pretprodukciji
Televizija
Year Title režiser voditelj Napomene
2013 Revolucija (Sezona 1) Da Da 20 epizoda od januara do juna
Revolucija (Sezona 2) Da Da 16 epizoda od septembra do danas

Priznanja[uredi - уреди]

Prvi dugometražni dokumentarni film Borisa Malagurskog Kosovo: Can You Imagine? iz 2009. godine u Srbiji je predstavljen kao ostvarenje prikazivano i nagrađivano na prestižnim svetskim festivalima. Jedine reference srbijanskih medija o ovom filmu bile su izjave i saopštenja samog autora i njegove producentske kuće, prema kojima je film između ostalog proglašen pobednikom festivala "BC Days Documentary Film Festival 2009" u Vankuveru. Takav festival, međutim, ne postoji - reč je o manifestaciji "British Columbia Days of Serbian Culture"[10] u okviru koje je tokom jednog dana prikazan izbor iz novog srpskog dokumentarnog filma[11]. Iz postojećih izveštaja jasno je da se radi o revijalnom a ne takmičarskom programu, ograničenom na srpske autore i teme. Ne postoje autentični izvori o selekciji ove filmske revije, kao ni o žiriju koji je eventualno odlučivao o nagradama - ili o kakvim je nagradama uopšte reč. U biografiji Borisa Malagurskog navodi se da je februara i marta 2009. bio zaposlen kao "vizuelni i grafički dizajner" upravo na manifestaciji "British Columbia Days of Serbian Culture" koja ga je navodno nagradila.[12] Iz referenci o nagradama, međutim, upadljivo se izostavlja stvarni naziv i karakter manifestacije srpske dijaspore u Vankuveru.

Drugo prizanje koje domaći mediji vezuju za film Malagurskog o Kosovu, takođe se oslanjajući na nepotpune informacije samog autora, osvojeno je na međunarodnom filmskom festivalu u Meksiku 2009. Navodi se da je film u Meksiku osvojio Srebrnu palmu, što može zvučati kao visoko priznanje. U stvari je reč o drugoj nagradi u kategoriji studentskog filma koju je te godine dobilo još 13 filmova[13], na dnu duge liste raznovrsnih počasnih priznanja brojnim filmovima prikazanim na festivalu.

Kritike[uredi - уреди]

Malagurski je često kritikovan zbog izrazito jednostranog pristupa osetljivim temama. U filmu "Težina lanaca" pokušava da revidira ulogu Srbije u ratovima 1990-ih godina, ubeđujući gledaoce da su Jugoslaviju rasturile moćne kompanije, dok im se Srbija na čelu sa Miloševićem suprotstavljala.[14] U zemljama bivše Jugoslavije njegov rad nailazi na negativne kritike zbog davanja prostora negatorima genocida u Srebrenici, poput Srđe Trifkovića.[15] Malagurski je posebno kritikovan zbog zloupotrebe sagovornika koji ne znaju kako će njihovo učešće u filmu biti iskorišćeno.[15] Tako je radi dokazivanja da su Hrvati krivi za rat, Malagurski iskoristio intervju sa suprugom Josipa Kira, predratnog šefa policije u Osijeku koga su ubili hrvatski nacionalisti.[15]

Žestoke kritike u Srbiji izazvao je propagandističkim[16] filmom "Pretpostavka pravde" u kome se "na drugačiji način" bavi ubistvom francuskog navijača Brisa Tatona u Beogradu. Film je premijerno prikazan u Beogradu juna 2012. godine, u vreme kampanje za obnovu postupka na osnovu iskaza novih svedoka.[17] Malagurski u filmu "Pretpostavka pravde" poriče iživljavanje grupe huligana nad Brisom Tatonom i tvrdi da je reč o nesrećnom ishodu uobičajene tuče među fudbalskim navijačima, uz prizivanje stranog faktora i antisrpskih interesa.[18] Osnovna premisa filma temelji se na odbrani Tatonovih ubica tokom suđenja i kasnijih žalbi, prema kojoj je proces trpeo "ogroman pritisak" iz inostranstva zbog kojeg su istraga, tok suđenja i konačne presude protiv 14 navijača Partizana bili "nepravični".[17]

Ljudi se potuku“, komentar je Borisa Malagurskog povodom Tatonovog ubistva.[17]

Kontroverze[uredi - уреди]

Tokom snimanja svoje emisije "Revolucija" za srbijansku Happy TV Boris Malagurski je intervjuisao Vesnu Kostić iz kancelarije Svetske banke u Beogradu. Nakon emitovanja, Vesna Kostić je napisala žalbu Udruženju novinara Srbije, tvrdeći da je Malagurski falsifikovao razgovor sa njom. Prema njenim rečima, Malagurski je njen odgovor na jedno pitanje "nalepio" kao odgovor na sasvim drugo pitanje. Kostić je u svom pismu UNS-u ocenila da je reč o "svesnom falsifikatu" i povredi novinskog etičkog kodeksa.[19]

U martu 2014. godine trojica mladića su pred Višim sudom u Beogradu osuđena na kazne od po godinu dana zatvora, tri godine uslovno, po krivičnoj prijavi Borisa Malagurskog za navodne pretnje koje su pisali na zatvorenom delu internet foruma, reagujući na njegov film Pretpostavka pravde kojim se osporava sudska presuda navijačima FK Partizan za ubistvo Brisa Tatona u Beogradu.[16]

Izvori[uredi - уреди]

Vanjske veze[uredi - уреди]