Blowup

Izvor: Wikipedia
Blowup

kino-poster
Režija Michelangelo Antonioni
Producent Carlo Ponti
Pierre Rouve
Scenario Michelangelo Antonioni
Tonino Guerra
Edward Bond
Julio Cortázar (priča)
Uloge David Hemmings
Vanessa Redgrave
Sarah Miles
Muzika Herbie Hancock
The Yardbirds
Fotografija Carlo Di Palma
Montaža Frank Clarke
Distribucija MGM (UK)
Premier Pictures (SAD)
Datum(i) premijere
18. decembar 1966 (1966-12-18) (SAD)

januar 1967 (1967-01) (Ujedinjeno Kraljevstvo)
29. august 1967 (1967-08-29) (Italija)


Trajanje 110 min.
Zemlja  Italija
 SAD
 Ujedinjeno Kraljevstvo
Jezik engleski
Budžet 1.8 million US$
Bruto prihod 20 mil. US$

Blowup (također poznat i kao Blow Up i Blow-Up) je italijansko-britanski igrani film snimljen 1966. u režiji Michelangela Antonionija. Scenario, temeljen na priči argentinskog književnika Julija Cortazara Las babas del diablo i inspiriran životom britanskog fotografa Davida Baileya, je napisao Tonino Guerra. Po žanru predstavlja kombinaciju drame i trilera, a protagonist, čiji lik tumači David Hemmings, je elitni modni fotograf. Radnja prati jedan dan njegovog života, kada prilikom rutinskog snimanja u parku postaje uvjeren da je slučajno snimio ubistvo.

Antonioniju je Blowup predstavljao prvi film na engleskom jeziku, a osim njegovog za tadašnje standarde nekonvencionalnog "umjetničkog" stila ga je karakterizirao i nastojanje da se što vjernije prikaže život tadašnjeg Londona, koji je tada prolazio kroz značajne kulturne promjene poznate kao svingajuće šezdesete. Zbog toga se u filmu u cameo ulogama pojavljuju neke od važnih ličnosti tadašnje londonske scene, kao manekenka Veruschka i znameniti rock-bend The Yardbirds.

Naturalistički prikaz života modnih fotografa, uključujući golotinju njegovih modela, je, pak kršio tadašnji tri decenije star Produkcijski kodeks koji je vodeće hollywoodske studije obavezivao da filmove "čiste" od svih problematičnih sadržaja. MGM je zabranu zaobišao distribuirajući film u SAD preko paravanske kompanije Premier Pictures; zahvaljujući tome je dobio publiku, pogotovo mlađu sklonu kontrakulturi koja je tada bila na vrhuncu, te zaradio oko 20 miliona US$. Taj je komercijalni uspjeh potakao druge hollywoodske studije da odbace Kodeks te ga 1968. zamijene s današnjim sistemom MPAA rejtinga.

Blowup je osvojio Zlatnu palmu na Kanskom filmskom festivalu. Kasnije je imao značajni uticaj na tadašnje filmaše. Coppoli je poslužio kao jedna od inspiracija za znameniti film Prisluškivanje, a 1981. je Brian de Palma snimio njegov svojevrsni triler-remake u obliku filma Blow Out (Pucanj nije brisan). Godine 1977. je jedan od njegovih motiva iskorišten i u Brooksovoj parodiji Visoka napetost. Antologijska scena Veruschkine foto-seanse je, pak, parodirana/kopirana u filmovima Austin Powers: International Man of Mystery (1997) i nastavku Austin Powers: The Spy Who Shagged Me (1999).

Izvori[uredi - уреди]

Napomene[uredi - уреди]

Literatura[uredi - уреди]

  • Brunette, Peter (2005). DVD Audio Commentary (Iconic Films).
  • Hemmings, David (2004). Blow-Up… and Other Exaggerations – The Autobiography of David Hemmings. Robson Books (London). ISBN 978-1-86105-789-1.

Vanjske veze[uredi - уреди]