Berengar (biskup Venose)

Izvor: Wikipedia

Berengar (? - iza 25. decembar 1096) bio je normanski katolički redovnik i svećenik, koji je služio kao biskup Venose u Italiji. Bio je sin normandijskog plemića po imenu Arnaud d'Échauffour, a u mladosti je postao redovnik u benediktinskom samostanu Saint-Evroul-sur-Ouche. Tamo je bio učenik opata opata Thierrija.

Berengar se kasnije priključio svom tetku Robertu de Grantmesnilu koji je, poslije svađe sa vojvodom Guillaumeom (William Osvajač) u januaru 1061. otišao u progonstvo u Rim. Tamo se zajedno sa tetkom sredo sa papom Nikolom II. Sljedeće godine je normanski vođa Robert Guiscard na novoosvojenim područjima Kalabriji Robertu donirao zemlju na kojoj je osnovan samostan Sant'Eufemia. Sljedeće godine je Guiscard Berengaru dodijelio crkvu SS Trinità di Venosa i imenovao opatom; dotična je bila mauzolej porodice Hauteville. Tu je odluku kasnije potvrdio papa Aleksandar II . Godine 1093. ili 1094. je papa Urban II Berengara imenovao biskupom.

Berengar je najpoznatiji po spisima koje je napisao između 1078. i 1078. protiv učenjaka Berengara od Toursa.

Izvori[uredi - уреди]

  • Ghisalberti, Alberto M. Dizionario Biografico degli Italiani: IX. Rome, 1967.
  • Morin, G. "Bérenger contre Bérenger." Récherches de théologie ancienne et médiévale. IV, 2 (1932), pp 109–133.