Bar Kohbin ustanak
| Bar Kohbin ustanak | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
 Judeja u 1. vijeku |
|||||||
|
|||||||
| Zaraćene strane | |||||||
| Rimsko Carstvo | Jevreji Judeje | ||||||
| Komandanti i vođe | |||||||
| Hadrijan Tineius Rufus Sextus Julius Severus Publicius Marcellus T. Haterius Nepos Q. Lollius Urbicus |
Simon Bar Kokhba Akiva ben Joseph |
||||||
| Snage | |||||||
| Legio X Fretensis Legio VI Ferrata Legio III Gallica Legio III Cyrenaica Legio XXII Deiotariana Legio X Gemina ukupno angažirani kontinegnti 12 različitih legija; 60.000-120.000 |
300.000 jevrejskih vojnika+100.000 milicije | ||||||
| Žrtve i gubici | |||||||
| ogromni, Legio XXII Deiotariana uništena (po Kasiju Dionu). | 580.000 Jevreja ubijeno (ogromni gubici među civilima), 50 utvrđenih gradova i 985 sela razoreno (po Kasiju Dionu). | ||||||
Bar Kohbin ustanak (132–136;[1] hebrejski: מרד בר כוכבא ili mered bar kokhba) je naziv za treći veliki ustanak Jevreja u protiv rimske vlasti u tadašnjoj provinciji provinciji Judeja i posljednji od jevrejsko-rimski ratova. Ime je dobio po svom pokretaču i komandantu ustaničkih snaga, Simonu bar Kohbi koji je sebe nazivao Mesijom, odnosno herojskom ličnošću koja će obnoviti Izrael. Ustanici su nakratko imali uspjeha, te uspostavili nezavisnu jevrejsku državu Izrael na dijelovima Judeje, ali je samo nakon dvije godine ogromna rimska vojska uspjela ugušiti ustanak i ponovno uspostaviti rimsku vlast.[2] Nakon toga su Rimljani zabranili Jevrejima da se vraćaju u Jeruzalem, osim za svetkovina Tiša beava. Rat i njegove posljedice, uključujući odbijanje jevrejskih kršćana da prihvate Bar Kohbu kao Mesiju, je imao značajnu ulogu u izdavajanju kršćanstva kao religije bitno različite od judaizma. Ustanak je također poznat pod nazivima Drugi jevrejsko-rimski rat i Drugi jevrejski ustanak, odnosno Treći jevrejsko-rimski rat i Treći jevrejski ustanak (ako se među jevrejsko-rimske ratove kao drugi računa Kitosov rat 115 - 117).
[uredi - уреди] Izvori
