Aelfric Puttoc

Izvor: Wikipedia
Disambig.svg Za ostala značenja v. Aelfric Puttoc (razvrstavanje).
Ælfric Puttoc
nadbiskup Yorka
Provincija York
Dijeceza/eparhija Biskupija York
Stolica nadbiskup Yorka
Stolovanje završilo 1041 ili 1051
Prethodnik Wulfstan
Nasljednik Cynesige
Redovi
Konsekracija 1023
obnovljen 1042
Osobni/lični detalji
Ime po rođenju Ælfric
Smrt 22. januar 1051
Southwell
Sahranjen Peterborough Cathedral

Ælfric Puttoc (play /ˈælfrɪk ˈpʌtək/; staroengleski: Ælfrīc Puttoc; ? - 22. januar 1051), ponekad navođen i pod suvremenim imenom Alfric Puttock, bio je srednjovjekovni nadbiskup Yorka i biskup Worcestera.

O njegovom ranom životu i porijeklu nema skoro nikakvih podataka. Prvi put se u zapisima javlja 1023. kada ga je canterburyjski nadbiskup Aethelnot imenovao za nadbiskupa Yorka. Godine 1026. je otputovao u Rim gdje je dobio pallium od pape Ivana XIX. Tokom vladavine kralja Knuta Velikog je od njega i kraljice Emme primio brojna imanja.

Nakon Knutove smrti je postao pristaša Hartaknuta, odnosno protivnik Knutovog nasljednika i Hartaknutovog brata Harolda Brzonoga. Kada je Hartaknut 1040. došao na vlast, Aelfric je ispunio njegovu želju i iskopao Haroldove posmrtne ostatke te ih bacio u Temzu. Također je optužio worcesterskog biskupa Lyfinga da je sudjelovao u likvidaciji anglosaksonkog princa Alfreda Athelinga; te je optužbe iskoritio kako bi privremeno preuzeo njegovu biskupiju.

Kada se Alfredov brat Edward Ispovjednik godine 1042. vratio iz izgnanstva, bio je prisiljen odstupiti iz Worcestera i vratiti se u York. S novim kraljem je, međutim, izgradio dobre odnose te je zajedno sa canterburyjskim nadbiskupom Edsigeom sudjelovao u njegovoj krunidbi u Winchesterskoj katedrali 3. aprila 1043. Umro je osam godina kasnije i sahranjen je u Katedrali u Peterboroughu. Anglosaksonska kronika ga opisuje kao "uvaženog i mudrog".

Reference[uredi - уреди]

Literatura[uredi - уреди]

  • Barlow, Frank (1970). Edward the Confessor. Berkeley, CA: University of California Press. ISBN 0-520-01671-8. 
  • Barlow, Frank (1979). The English Church 1000–1066: A History of the Later Anglo-Saxon Church (Second izd.). New York: Longman. ISBN 0-582-49049-9. 
  • Cooper, Janet M. (1970). The Last Four Anglo-Saxon Archbishops of York. Borthwick Papers Number 38. York, UK: St Anthony's Press. OCLC 656290. 
  • Fletcher, R. A. (2003). Bloodfeud: Murder and Revenge in Anglo-Saxon England. Oxford, UK: Oxford University Press. ISBN 0-19-516136-X. 
  • Fryde, E. B.; Greenway, D. E.; Porter, S.; Roy, I. (1996). Handbook of British Chronology (Third revised izd.). Cambridge, UK: Cambridge University Press. ISBN 0-521-56350-X. 
  • Hunt, William (2004). "Ælfric (d. 1051)" ((potrebna pretplata članstvo u javnim bibliotekama UK)). Oxford Dictionary of National Biography. revised by Marios Costambeys. Oxford University Press. DOI:10.1093/ref:odnb/191. http://www.oxforddnb.com/view/article/191. pristupljeno 10 November 2007. 
  • Knowles, David (1976). The Monastic Order in England: A History of its Development from the Times of St. Dunstan to the Fourth Lateran Council, 940–1216 (Second reprint izd.). Cambridge, UK: Cambridge University Press. ISBN 0-521-05479-6. 
  • Walker, Ian (2000). Harold the Last Anglo-Saxon King. Gloucestershire, UK: Wrens Park. ISBN 0-905778-46-4. 
Rimokatoličke crkvene titule
Prethodi:
Wulfstan
nadbsikup Yorka
1023–1041
Slijedi:
Æthelric
Prethodi:
Lyfing
biskup Worcestera
1040–1041
Slijedi:
Lyfing
Prethodi:
Æthelric
Archbishop of York
1042–1051
Slijedi:
Cynesige