Žrtvovanje ljudi

Za osobe stradale u ratovima i nesrećama, v. Gubici.

"Poliksena ubijena od ruke Neoptolema na grobu Ahileja" (crtež iz 1900. godine)

Žrtvovanje ljudi predstavlja ubijanje ljudskih bića kao dio religijskog rituala. Srodno je praksi klanja životinja (žrtvovanje životinja) odnosno žrtvovanju u religiji općenito. Žrtvovanje ljudi se prakticiralo u raznim kulturama kroz historiju. Imalo je različite oblike, a u pravilu se sastojalo od ritualnog ubijanja žrtvi na način koji je trebao odobrovoljiti razne bogove, duhove ili pokojnike. Jedan od primjera je predstavljalo i žrtvovanje slugu nakon kraljeve smrti u cilju da mu nastave služiti u zagrobnom životu. Uz žrtvovanje ljudi su u plemenskim društvima vezani i kanibalizam te lov na glave. Razvitkom religije u Starom svijetu je već u Željezno doba došlo do sve rjeđeg prakticiranja ljudskih žrtvi, da bi se već u klasičnim civilizacijama takvi rituali odbacivali kao barbarski.

S vremenom su sve vodeće svjetske religije odbacile prakticiranje ljudskih žrtava, a sekularni zakoni takvu praksu tretiraju kao ubistvo. Zbog toga je žrtvovanje ljudi gotovo potpuno iščezlo u svijetu, s izuzetkom subsaharske Afrike, a u posljednje vrijeme se pojavljuje u Evropi zahvaljujući sve brojnijim afričkim imigrantima.

Optužbe za prakticiranje žrtvovanja ljudi se nazivaju krvna kleveta.